ခ်ာတူးလန္ ျမန္မာစစ္ကားမ်ား

ေခါင္းစဥ္ကိုၾကည့္ျပီး Military Vehicles မ်ား ( FAW, Aerolus,Lanjian) ေတြကိုေျပာတာ ထင္ေနပါလိမ့္မယ္။ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီ့ကားေတြက ခ်ာတူးလန္ အဆင့္ထက္ေတာင္ေက်ာ္ေနပါျပီ မဟာခ်ာတူးလန္ျဖစ္ေနပါျပီ။ အဲ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမွာက War Action Movie ေတြအေၾကာင္းပါ။


၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္က ရံုတင္ခဲ့ျပီး ေအာ္စကာတေလွၾကီး သိမ္းၾကံဳးယူသြားတဲ့ Saving Private Ryan ကိုရုပ္ရွင္ပရိသတ္ေတြ ေမ့ႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး။ မင္းသားၾကီး Tom Hank ရဲ႕စစ္ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္ ေပၚလြင္တဲ့မ်က္ႏွာသြင္ျပင္၊ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတဲ့ အဂ္လိပ္ေရလက္ၾကား၊ Omaha Beach၊ အတံုးအရံုးက်ဆံုးေနတဲ့ အေမရိကန္ မရိန္းတပ္သားေတြ၊ ရက္စက္လွတဲ့ ဂ်ာမန္စက္ေသနတ္ၾကီးတို႔ကို ျမင္ေယာင္မိမွာျဖစ္ပါတယ္။

အေမရိကန္ မရိန္းတပ္သားမ်ားကို သနားၾကသည္၊ ေလးစားၾကသည္၊ ရန္သူဂ်ာမန္တို႔အေပၚ ရြံမုန္းၾကသည္။

ရုပ္ရွင္ေကာင္းတခု၏ ရသ သာမက လူတိုင္း၏စိတ္ႏွလံုးတြင္ စူပါပါ၀ါ အေမရိကန္ကိုေလးစားမိၾကသည္။

ျပန္ေတြးၾကည့္ပါ သမိုင္းမွာတကယ္ေရာ ဒီလိုေတြျဖစ္ခဲ့လား။ ၁၉၄၅ ဂ်ာမန္တို႔ အရွံဳးၾကီးရွံဳးေနခ်ိန္ အေရွ႕ဘက္မွ ရုရွတို႔တင့္ကားႏွင့္လိုက္ၾကိတ္သလို တလွိမ့္လွိမ့္တက္လာျပီး ဂ်ာမန္တို႔၏ တပ္မဟာမ်ား တခုျပီး တခုျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေနခ်ိန္တြင္ အေနာက္ဘက္ အဂၤလိပ္ေရလက္ၾကားမွ အေမရိကန္ ႏွင့္ အဂ္လိပ္တပ္မ်ား ကမ္းတက္တိုက္ပြဲဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ D-day တြင္ Omaha, Utah ႏွင့္ ဓါးကမ္းေျခမ်ားမွ ေရေၾကာင္းလက္နက္ၾကီးပစ္ကူ အသာစီးအင္အားႏွင့္၀င္တိုက္ေတာ့သည္။

ထိုကမ္းေျခမ်ားမွာ ေ၀းလြန္းသျဖင့္ ဂ်ာမန္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားမွ ထင္မထားေသာေနရာျဖစ္သည္။ စစ္အင္အားၾကီး မဆိုထားဘိ ခုခံကာကြယ္ရန္ေလယာဥ္ ၂ စီးသာထားထားသည္။ စစ္သေဘၤာမ်ားပစ္ခတ္မွဳႏွင့္ပင္ ေျမျပင္မွာမြစာၾကဲေနျပီျဖစ္သည္။ အလြယ္တကူပင္တက္သိမ္းႏိုင္ေလသည္။ မက်ဘူးေတာ့မဟုတ္ စစ္ပြဲစဥ္တခုလံုး စစ္သည္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္က်သည္။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ေတြပဲေတာ့ မဟုတ္။

အဂၤလိပ္တပ္ေတြလဲက်သည္။ သို႔ေသာ္ ရုပ္ရွင္ထဲတြင္ အဂၤလိပ္စစ္တပ္ကို မေတြ႕ရ အားလံုးအေမရိကန္ေတြပဲ ျဖစ္ေနသည္။

ဂ်ာမန္ေတြဘက္က ပိုဆိုးသည္ ထုိတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ပင္ မဟာမိတ္ေတြက်တာထက္ ၂ဆမက က်ဆံုးသည္။ ရဲေဘာ္မေျပာႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပင္ ၃၀ ေက်ာ္က်သည္။ ဘန္ကာမ်ားထဲတြင္ အရွင္လတ္လတ္မီးတိုက္ခံရသည္။ ဆုတ္ခြာရခ်ိန္တြင္ ရိကၡာျပတ္ကာ လူသားပင္စားရသည္ဟူ၏။ ထားေတာ့ ေျပာရင္း ေျပာရင္း ဘာလင္သိမ္းတိုက္ပြဲအထိေရာက္သြားေတာ့မည္။

 ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ဒီဇာတ္ကားနဲ႔တင္ အဂၤလိပ္တပ္မ်ား ဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းက လုပ္ခဲ့တာေတြ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ရသည္။ ျဗိတိသွ်ရုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရးက ကန္႔ကြက္သည္။ သို႔ေသာ္ ေဟာလိ၀ုဒ္က ရွင္းရွင္းပဲျပန္ေျပာလုိက္သည္ ငါတို႔လိုရိုက္ႏိုင္လွ်င္ရိုက္ မရိုက္ႏိုင္လွ်င္ ပါးစပ္ပိတ္... ။ ရွင္းသည္။

ဒါတင္ပဲလား မဟုတ္ပါ။ အဂ္လိပ္စစ္တပ္က အေမရိကန္တို႔ထက္ အနာခံကာတုိက္ခဲ့ေသာ စစ္ပြဲေတြ မနည္းပါ။ Operation Market Garden, အာလာမိန္းတိုက္ပြဲ၊ Dankisk တိုက္ပြဲ အစရွိသည္တို႔မွာ ေပ်ာက္ဆံုးေန၏။ အဂၤလိပ္စစ္သားမ်ားစြာ က်ဆံုးခဲ့သည္။ ေႏွာင္းေခတ္လူမ်ားက ဒါေတြေမ့သြားျပီ။ The Longest Day, Hamberger Hill ႏွင့္ Band of Brother စသည္ စသည္ မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ အေမရိကန္တို႔ ဟီးရိုးျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုစစ္ကားမ်ားတြင္ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားမွာ ဂ်စ္ကားတစ္စီးႏွင့္ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနသူမ်ား အျဖစ္သာ ပါ၀င္ခဲ့ရသည္။ေနာက္လူမ်ားဆိုလွ်င္ ဒုတိယကမၻာစစ္ဆိုတာ အေမရိကန္ႏွင့္ ၀င္ရိုးစြန္းႏိုင္ငံမ်ားတိုက္ပြဲ ဟုေတာင္ထင္ၾကလိမ့္မည္။

အေရွ႕ဘက္ စစ္မ်က္ႏွာတြင္လည္း ဂ်ပန္တို႔ အရွံဳးႏွင့္ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္ အေမရိကန္တို႔ေအာင္ပြဲခံေနခ်ိန္တြင္မေတာ့ မွန္ပါသည္။ အေမရိကန္ အထိနာခဲ့သည္။ ဂ်ပန္တို႔၏ ခါမိကာဇီ စိတ္ဓါတ္ကို မယွဥ္ႏိုင္ေသာအခါ ေနာက္ဆံုးလက္နက္ထုတ္သံုးလိုက္သည္။ အႏွဴျမဴဗံုး ႏွစ္လံုးၾကဲခ်လိုက္သည္။ ေအးေရာ။

ဂ်ပန္ျပည္သူမ်ားစြာေသေၾကခဲ့ရသည္။ ယခုတိုင္ပင္ Radiation ျပသာနာမ်ားစြာရင္ဆိုင္ေနရသည္။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ မီဒီယာမ်ားက အႏွဴျမဴဗံုးကိုေမ့လိုက္သည္။ ဂ်ပန္ကို ဗီလိန္လုပ္ကာ ရိုက္ထားေသာ ဇာတ္ကားေတြ မနဲမေနာ။ Pearl Habour, Wind Talker, Bridge on river Kwai အစရွိေသာ နာမည္ေက်ာ္ရုပ္ရွင္ေပါင္းစံု ျဖင့္ဂ်ပန္တပ္ေတြကို ဆိုး၀ါးလြန္းေသာ စစ္ဘီလူးေတြလိုရိုက္ထားသည္။ အႏွဴျမဴဗံုးၾကဲလိုက္သည္ကပင္ မွန္သလိုလို လုပ္လာသည္။

ကဲ အျဖစ္မွန္ကို ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ ။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ေသဆံုးသူမ်ား (စစ္သား only) စာရင္းကိုၾကည့္ပါ။

အေမရိကန္စစ္သား   ေလးသိန္းခန္႔ (ေရတပ္အပါအ၀င္)

ဆိုဗီယက္စစ္သား     ရွစ္ဆယ့္ရွစ္သိန္း မွ တစ္ရာ့ခုႏွစ္သိန္းၾကား

ဂ်ပန္စစ္သား           ႏွစ္ဆယ့္ ခုႏွစ္သိန္းခန္႔

တရုတ္စစ္သား        သိန္းသံုးဆယ္ခန္႔

အဂၤလိပ္စစ္သား       သံုးသိန္းရွစ္ေသာင္းေက်ာ္

ျပင္သစ္စစ္သား        ႏွစ္သိန္းခန္႔

ဂ်ာမန္စစ္သား          ငါးဆယ့္ငါးသိန္းခန္႔ ျဖစ္ၾကသည္။

ဒါဆို အေမရိကန္မဟုတ္တဲ့ တျခားႏိုင္ငံက စစ္သားေတြကေရာ ဘာအတြက္ေသၾကရတာလဲ။ သူတို႔ကေကာ စစ္မတိုက္ဘူးလား။ ေမးစရာျဖစ္လာသည္။ မဟုတ္ပါဘူး တိုက္ခဲ့ပါတယ္။ အစာငတ္ေရငတ္ ရိကၡာျပတ္ရင္း တိုက္ခဲ့ အသက္စြန္႔ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ အသက္စြန္႔ခဲ့တာကို ေဖၚျပမယ့္မီဒီယာ မရွိတဲ့အတြက္ ေနာက္လူေတြက အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့ေတာင္ ျဖစ္ေနၾကပါျပီ။                                                                                                                                       
ဒီဘက္ေခတ္ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ အီရတ္ အာဖဂန္စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ေသာ စစ္ကားမ်ားကိုၾကည့္ပါ။ We were soldiers, Platoon, Behind enemy line, Hurt Lockers. စသျဖင့္မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ အေမရိကန္ စူပါဟီးရိုးဇာတ္ကားေတြ မနည္းပါ။ စစ္ကို စတိုက္ စဗံုးၾကဲ တာသူတို႔ျဖစ္ေသာ္လည္း ဇာတ္ကားေတြထဲမွာေတာ့ သူတို႔က ကယ္တင္ရွင္ဟီးရိုးေတြျဖစ္ေနသည္။

ဒါေတြကို လူေတြကလည္း သိသိၾကီးႏွင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ အလြန္ၾကည့္ေကာင္းလို႔ျဖစ္ပါသည္။ဒါေပမယ့္ အမွားေတြ မ်ားလာေတာ့ အမွန္ျဖစ္လာသည္။ ေနာင္လာေနာက္သားေတြ အားလံုး အေမရိက ကို အထင္ၾကီးလာၾကသည္။ အေမရိကန္ လုပ္သမွ် အဟုတ္ထင္လာၾကသည္။ ယခုပင္ သင့္နားက တေယာက္ကို ေမးၾကည့္ပါ။

အေမရိကန္ေတြ ၀င္လာရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔။ ေျဖပါလိမ့္မည္။ သူတို႔က တိုက္တိုင္းႏိုင္ေနတာ အင္အားၾကီးတယ္ လူမလိုဘူး ဒံုးက်ည္ေတြပဲ လႊတ္လိုက္မွာ ေၾကာက္တယ္။ အစရွိသျဖင့္ ေျဖၾကလိမ့္မည္။ အေမရိကန္၏ ဆိုက္၀ါး လံုး၀ကိုေအာင္ျမင္သည္။အသံၾကားတာနဲ႔တင္လန္႔ေနၾကျပီျဖစ္သည္။

ကဲ ထားေတာ့ ဒါက အေမရိကန္ကို အပုတ္ခ်ခ်င္လို႔မဟုတ္။ Media ရဲ႕ ေၾကာက္စရာေကာင္းပံုကို ေဖၚျပတာပါ။ ကမၻာ့အေအာင္ျမင္ဆံုး မီဒီယာ ႏိုင္ငံၾကီးကို ဥပမာအရင္ေပးထားတာ။ ဒါဆို က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးကို ျပန္ၾကည့္ရေအာင္။

ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ က်န္စစ္သား၊ ဘုရင့္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရား စသျဖင့္ အင္အားၾကီးစစ္ဘုရင္မ်ားစြာရွိခဲ့သည္။ ယင္းတို႔ အင္အားၾကီးမားပံုကို ႏိုင္ငံျခားခရီးသြား တစ္ေယာက္၏ မွတ္တမ္းတြင္ "ျမန္မာစစ္ဘုရင္၏ အင္အားကားေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းလွ၏ စစ္သည္အင္အားမဆိုထားဘိ စစ္ေၾကာင္းျဖင့္လိုက္ပါလာေသာ ခ၀ါသည္ သည္ပင္ ေသာင္းခ်ီသည္" ဟုေဖၚျပထားသည္။ (ကိုးကား ရန္ကုန္ဘေဆြ- ေရႊ၀ါျပည္) ။

သို႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္ကေလးမ်ားကို က်န္စစ္သားအေၾကာင္းေျပာျပလွ်င္ ပိန္ေညွာင္ေနေသာ ခႏာကိုယ္ႏွင့္ စကၠဴခ်ပ္၀တ္ တန္ဆာမ်ား၀တ္ဆင္ကာ မဏိစႏာ အား မခိုးမခန္႔မထီတထီ လုပ္ေနေသာ ရုပ္ပံုကိုသာလွ်င္ျမင္ေယာင္ေပေတာ့မည္။ ထိုအျပင္ စစ္ဘုရင္ ဆိုသူၾကီးမ်ားမွာ လူေလး ငါးေျမာက္ ငါးေျခာက္ႏွင့္ ျမင္းပတ္စီးျပီး လူႏွင့္မလိုက္ေသာ (ပလတ္စတစ္ၾကိဳး ႏွင့္ပတ္ထားေသာ) လွံကိုကိုင္ထားကာ စကၠဴ ခ်ပ္၀တ္မ်ား ၀တ္ထားေသာ လူဖလံေလးမ်ားဟုထင္ျမင္လာေပေတာ့မည္။

ထိုထက္ဆိုးသည္ကား နန္းေတာ္ဆက္တင္မ်ားပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ သံုးထပ္သားကို ေဆးသုတ္ကာ ေထာင္ထားျပီး တက္ထိုင္ေနေသာ ဘုရင္ ဆိုသူအား မည္သို႔ေလးစားရမည္နည္း။ ဓါးကား ေက်ာက္တံုးျဖတ္ရန္ေ၀းစြ အတုၾကီးမွန္းသိသာေနသည္။ က်န္ေက်ာင္းႏွင့္ က်န္စစ္သား ခ်လွ်င္မည္သူႏိုင္မည္နည္းေမးၾကည့္ပါ။ က်န္ေက်ာင္းႏိုင္မည္ဟု ကေလးတိုင္းကေျပာၾကေပမည္။

ယိုးဒယား သမိုင္းကားမ်ားကို ရွဳေလာ့။ ျမန္မာဘုရင္သည္ ever ဗီလိန္ျဖစ္သည္။ ယုတ္မာေကာက္က်စ္ ကူလီကူမာလုပ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယိုးဒယားဇာတ္ကားမ်ားထဲမွ ျမန္မာဘုရင္သည္ ျမန္မာဇာတ္ကားမ်ားထဲမွ ျမန္မာဘုရင္ထက္ မ်ားစြာသားနားလွသည္။ စစ္သည္အင္အားမ်ားစြာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္စစ္ဆင္မ်ား စစ္ျမင္းမ်ား ကိုစီးကာ ခ်ီတက္လာပံုမွာ မ်ားစြာအားက်ဖြယ္ေကာင္းလွေခ်၏။ ၾကံဖန္ကာ ဂုဏ္ယူမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဂုဏ္ယူစရာပင္။ တို႔ဘုရင္ကို သူတို႔ခုထိရွိန္ေနေသးတယ္ေပါ့။

ဒါေပမယ့္ ဒါကလည္းရုပ္ရွင္ပညာျဖစ္သည္။ ရန္သူကို အဆင့္ျမင့္ျမင့္ရိုက္ထားကာမွ မိမိတို႔ႏိုင္လိုက္တာ ဂုဏ္ရွိမည္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာဇာတ္ကားမ်ားမွ ကေလးပင္မေၾကာက္ေသာ ကုတ္အနက္၀တ္ လူၾကမ္းမ်ားကို သင္ျမင္ေယာင္လာေပေတာ့မည္။ သို႔ႏွင့္စိတ္ပ်က္ဖြယ္ ေမာ္ကြန္းဇာတ္ကားမ်ားကိုသာ အရင္ဘုရင္မ်ား ျပန္ၾကည့္လို႔ရမည္ဆိုပါက ရွက္လြန္းသျဖင့္ ေဒါသထြက္ကာ ယင္းတို႔ကိုလူမေလးေခြးမခန္႔ေအာင္ လုပ္ေသာ ဒါရိုက္တာမ်ားအားလံုး ေတာင္စြယ္ေနကြယ္ပင္မေစာင့္ေတာ့ပဲ ကြပ္မ်က္ဖြယ္ရွိသည္။

ကဲ ပါေတာ္မူပံု နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး ဇာတ္ကားၾကီးမ်ားကိုလည္း ၾကည္႔ၾကပါဦး။ နယ္ခ်ဲ႕ဆိုတာ ေၾကာက္စရာမဟုတ္ဟူေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အေတြးပင္၀င္သြားေလာက္သည္။ အင္အားေလး ႏွစ္ပဲတျပားႏွင့္ ေသနတ္ေလးကားတားကားတား ဂ်ပန္ မာစတာမ်ားကို နယ္မွကေလးမ်ားပင္မေၾကာက္ေတာ့ေခ်။

တခ်ိန္က ကင္ေပတိုင္စခန္းမ်ားတြင္ အသက္စြန္႔ခဲ့ရေသာ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္မ်ားကို ကေလးမ်ား၏ အျမင္တြင္ ဟာသ ျဖစ္ေနေတာ့မည္။ လက္ေမာင္းတြင္ ၾကယ္တပြင့္ပတ္ျပီး အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနေသာ စကားမ်ားကိုေျပာကာ မ်ိဳးခ်စ္ေတာ္လွန္ေရးသမား ဟူသျဖင့္ေၾကြးေၾကာ္ေနေသးသည္ကို စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေတြ႕ေနရတုန္းပင္ ျဖစ္သည္။

အလကားေနငိုေနေသာ ဇာတ္ကားမ်ားလည္းရွိေသးသည္။ ဂ်ပန္က ဘာမွမလုပ္ရေသး သူကငိုျပီ။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ကေလးမ်ား၏ စိတ္တြင္ ဟာသအျမင္သာရွိေတာ့သည္။ ထိုကေလးမ်ားသည္ တခ်ိန္လူၾကီးျဖစ္လာေတာ့မည္။ သင္းတို႔ေလးေတြ လူၾကီးျဖစ္လာပါက ျမန္မာ့သမိုင္းေျမာင္းထဲေရာက္ေတာ့မည္။ တခ်ိန္က အသက္စြန္႔ခဲ့ရသူမ်ား ငေပါျဖစ္ေတာ့မည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကုိ ျမင္ေစခ်င္စမ္းသည္။

လြတ္လပ္ေရးရျပီ။ ထားပါေတာ့ ပါလီမန္ေခတ္ေနာက္ပိုင္းကိုေတာ့ အျပင္က ဒါရိုက္တာေတြ သိပ္မရိုက္ေတာ့။ အရင္က စစ္အစိုးရဆင္ဆာေတြေၾကာင့္ လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို လိုင္စင္အပိတ္ခံရမွာေၾကာက္ေသာေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ မရိုက္တာက ကိစၥမရွိ။ ဒါေပမယ့္ သမိုင္းကိုေတာ့ အဆင့္တန္းမွီမီွေဖၚထုတ္သင့္သည္။

 
 
 
တႏိုင္ငံလံုး သူပုန္ထသည္။ ရန္ကုန္ကြက္ကြက္ေလး က်န္ရာမွ ဗမာ့ေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း ခ်င္းေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း စစ္ရဲတို႔ ပူးေပါင္းတိုက္သည္။ ဒီၾကားထဲေတာခိုသြားတဲ့တပ္ရင္းေတြက ရွိေသးသည္။ ဒုကၡသုတ္ခ ေပါင္းစံု အခက္အခဲေပါင္းစံုၾကားမွ အင္းစိန္ကို အေသအလဲကာကြယ္ရသည္။ ဘုရားၾကီးတိုက္ပြဲ ဒိုက္ဦး ေတာင္ငူ ျဖဴး ဆက္တုိက္တိုက္ၾကရသည္။ ပဲခူးရိုးမတြင္လည္း ဗကပ ကိုအျမစ္ျဖဳတ္ခဲ့သည္။ တပ္မေတာ္၏စြန္႔စားခန္းမ်ားက ေျပာကာမကုန္ေပ။

 
 
 
ထိုေခတ္ထိုအခါက တပ္မေတာ္ကို လူအမ်ားခ်စ္ၾကသည္။ ေရွ႕တန္းျပန္လွ်င္ပင္ ျပည္သူလူထုက ေဆာ္ၾသစရာမလို ထြက္ၾကိဳၾကသည္။ ၾကည္ႏူးဖြယ္အတိျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က မီဒီယာမ်ားမွာတာ၀န္ေၾကၾကသည္။ လူထုကို တပ္မေတာ္၏ ပကတိအေျခအေနကို ခ်ျပႏိုင္ခဲ့သည္။ ေႏွာင္းတေျမ့ေျမ့ (ကားေဟာင္း)၊ ေဇာ့္ကိုခ်စ္မလား ေက်ာ့္ကိုခ်စ္မလား၊ အမိေျမမွသားေကာင္းမ်ား၊ အခ်စ္တပြဲ စစ္ပြဲတရာ၊ အစရွိသျဖင့္ စစ္ကားေကာင္းမ်ားေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ျပည္သူလူထု၏ အားေပးမွဳအလြန္ရခဲ့ပါသည္။ စစ္သားစရိုက္ကို အပီျပင္ဆံုးေဖၚျပႏိုင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေ၀လည္းေမႊးေၾကြလည္းေမႊး ၊ စစ္ေသြးသစၥာ စသည္တုိ႔ လည္း အဆင့္မွီေသာ စစ္ကားမ်ားျဖစ္ပါသည္။

တပ္မေတာ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ကာလမွာမွ စစ္ကားေကာင္းမ်ား ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္မွာ အံ့ၾသစရာပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။ မူအားျဖင့္၄င္း ဆင္ဆာအားျဖင့္၄င္း တည္းျဖတ္မွဳမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္စစ္ကားမ်ား ထြက္ေပၚလာပါေတာ့သည္။ စစ္ကားထဲမွ စစ္သားသည္ အျပင္မွ တကယ့္စစ္သားႏွင့္မတူေတာ့ အျမင္ကတ္ဖြယ္စကားမ်ား အလြန္ေျပာသည္။ ေလၾကီးေလက်ယ္ႏုိင္သည္။ ျပည္သူလူထုမေျပာႏွင့္ စစ္သားျခင္းပင္ တီဗီြထဲ၀င္ကာ ပါးပိတ္ရိုက္ခ်င္မိသည္။

တပ္မေတာ္ၾကီးသည္ တပ္မေတာ္သား/စစ္သားမ်ားျဖင့္ဖြဲ႕စည္းထားပါသည္။ စစ္သားဟူသည္ လူေတြသာျဖစ္သည္။ လူလိုပဲေနထိုင္ပါသည္။ လူလိုပဲစားေသာက္ပါသည္။ ဇာတ္ကားထဲကလို ေတာင့္ေတာင့္ၾကီးမေနပါ။ ဖက္ထိပ္လဲမလုပ္ခ်င္ပါ။ စစ္ဆင္ေရးမရွိလွ်င္နားခ်င္သည္။ အရက္ေလးလဲ အားရင္ေသာက္ပါသည္။ ေပ်ာ္တတ္ၾကပါသည္။ ဇာတ္ကားထဲတြင္ေတာ့ မဟုတ္ ဘယ္ရဲေဘာ္မွအျပင္မွာ မေျပာေသာ စကားလံုးမ်ားကို ဇာတ္ကားထဲမွရဲေဘာ္သည္ အလြန္ေျပာသည္။

အရက္မေသာက္၊ အိမ္ျပန္လွ်င္ပင္လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မထိုင္ဘူးဟူ၏။ ၾကည့္ရွဴသူမ်ားမွာ ကေလးေတြမဟုတ္ပါ။ ဒါေလာက္ကေတာ့ ျဖီးေနမွန္းသိပါသည္။ အထက္ေအာက္ ရိုေသေလးစားမွဳရွိပါသည္ သို႔ေသာ္ စိတ္အခန္႔မသင့္လွ်င္ ရန္ေတာ့ျဖစ္တတ္သည္။ ေႏွာင္းတေျမ႕ေျမ႕ (ကားေဟာင္း)တြင္ အထက္က ေဆးဗိုလ္ၾကီးမွ မိမိရည္းစားကို လုသျဖင့္ ေဒါသထြက္ျပီး ဗိုလ္ျဖစ္သူမွ ေက်ာက္ခဲကို ေျခေထာက္ႏွင့္ကန္ထုတ္လုိက္သည့္ အကြက္ကို ကားသစ္တြင္ ဆင္ဆာမိေတာ့သည္။ မဆိုင္ပါ။ လူပဲ ေဒါသထြက္မေပါ့ ကိုယ့္ရည္းစားလူလုတာ။ သူ႔ဘာသာ ေဆးဗိုလ္ၾကီးမကလို႔ ဗိုလ္မွဴးၾကီးပင္ျဖစ္ေစကာမူ ေဒါသထြက္ျပီး လက္သီးႏွင့္ပင္ထိုးမိလိမ့္မည္ ဒါကလူ႕သဘာ၀ပဲ။ သဘာ၀ကုိ ဆင္ဆာျဖတ္သျဖင့္ ယုတ္တိမရွိတာေတြ ရိုက္ကုန္သည္။

Pacific ဆိုေသာ အေမရိကန္ဇာတ္ကားထဲတြင္ စစ္သားမ်ား၏ဘ၀ကို သဘာ၀က်က်သရုပ္ေဖၚထားသည္။ စစ္သားမ်ားတြင္ ေၾကာက္ေသာသူမ်ားလည္းပါသည္။ ေသနတ္သံၾကားကာ ေသးထြက္က်ေသာအခန္းပင္ပါသည္။ စိတ္ပ်က္ကာ မိမိဘာသာ သတ္ေသေသာ စစ္သားမ်ားလည္းပါသည္။ ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ စစ္သားမ်ားလည္းပါသည္။ အရက္ဂ်ိဳးမ်ားလည္းပါသည္။ ျပန္မေျပာနားမေထာင္မ်ားလည္းပါသည္။ စစ္သားစ၇ိုက္အေတာ္ေပၚလြင္ပါေပသည္။ ဘာဂုဏ္မွမတင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံအတြက္ အသက္ေပးကာ တုိက္ပြဲ၀င္ေနပံုကိုေတာ့ ေပၚလြင္ေအာင္ရိုက္သြားသည္။ ဇာတ္ကားၾကည့္ျပီးေသာ အခါ မည္သူမွ် ထိုစစ္သားမ်ားကို အထင္မေသးပါ။ တကယ့္စစ္ပြဲမွ စစ္သားမ်ားကို ပိုမိုသနားစိတ္၀င္မိၾကသည္။ ဒါကမွ တကယ့္ပညာျဖစ္သည္။

ေနာက္တခုဆိုးသည္ကား အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကို တပ္မေတာ္ထက္ ဂုဏ္တင္လြန္းျခင္းျဖစ္သည္။ စစ္တပ္သည္ စစ္တပ္သာျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္မေရာေထြးသင့္ေပ။ သို႔ေသာ္ ယင္းအဖြဲ႕အစည္းက စစ္တပ္ပင္မႏိုင္ေသာ သူပုန္အား အႏိုင္တိုက္လိုက္ေသာ ဇာတ္ကားတစ္ကားထြက္လာေသးသည္။ မ်ားစြာရုပ္ပ်က္လွပါ၏။ တခ်ိန္ကတပ္မေတာ္၏ သူရဲေကာင္းမ်ားစြာကို တခ်က္တည္းႏွင့္ ေစာ္ကားလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ထိုဇာတ္ကားမ်ားမွာ ကေလးမ်ားအပ်င္းေျပပံုေျပာသေလာက္ ဇာတ္ညြန္းသာရွိသည္။ ညီအစ္ကို သံုးေယာက္ရွိခိုင္း သံုးေယာက္လံုးကို ၾကည္းေရေလ အစဥ္လိုက္ထည့္။ တဖက္ကလည္း သမီးသံုးေယာက္တခါတည္းေမြးျပီးသား ႏွစ္ဖက္ေတြ႕ ေပးစား။ အေပါစားဇာတ္ကားမွန္းသိသာလြန္းလွသည္။ စစ္သားက စစ္သားအလုပ္မလုပ္ပဲ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေလွ်ာက္ေျပာ သျဖင့္ အရာရွိစစ္သည္မ်ား ထုိဇာတ္ကားကိုၾကည့္ျပီး ၀ိုင္းဆဲၾကသည္ကို ကိုယ္ေတြ႕ျမင္ဖူးပါသည္။

မေျပာမျပီးသျဖင့္ ေျပာရဦးမည္။ Rambo တို႔ အာႏိုးတို႔ behind enemy line တို႔ကိုအားက်သည္ထင့္။ အားက်သည့္အထဲ ဂ်ိမ္းဘြန္းပါ ပါမည္ထင္သည္။ ၾကည့္ရတာ ဇာတ္လမ္းအားလံုး ေရာေမႊထားတာျဖစ္မည္။ ေလယာဥ္ပ်က္က်သည္။ ဓါးတေခ်ာင္းႏွင့္ ပစၥတိုတလက္သာပါသည္။ မည္သို႔မည္ပံုလုပ္လိုက္သည္မသိ။ ရန္သူ႕အားလံုး ေသကုန္သည္။ ရန္သူ႕တပ္မဟာမွဴး ေဒါသထြက္ျပီး ေသသည္။

တပ္ရင္းတစ္ရင္းႏွင့္ အခ်ိန္တပါတ္ခန္႔ ယူလုပ္ရမည့္ ေထာင္ေခ်ာက္မ်ားကို မင္းသားက ငါးမိနစ္ထဲႏွင့္လုပ္သြားျပီး ရန္သူေတြကို ေသေစသည္။ AK 47 တလက္ႏွင့္ ကြင္းျပင္ထဲတြင္ တက္ပစ္ရာ ဘန္ကာထဲမွ ရန္သူအကုန္ေသသည္။ ရန္သူဖမ္းသြားေသာ မိန္းကေလး အေယာက္ ၄၀ ထဲမွေမာ္ဒယ္လ္မေလး ဆယ္ေယာက္ကိုသာ မင္းသားႏွာဘူးမွ ေရြးကယ္လာသည္။ လမ္းတြင္ ဂ်ပန္ေခတ္မွ ေရႊမ်ား တူးေဖၚမိေသးသည္။ မင္းသား အဖ်ားတက္သျဖင့္ မိန္းကေလးမ်ားက ၀ိုင္းျပဳစုၾကသည္။ ေၾသာ္ အာႏိုးတို႔ စတားလံုးတို႔ပင္ သူ႕ေလာက္ မေကာင္းစားေပ။

ထိုကားကို ႏိုင္ငံတကာပြဲေတာ္တခုတြင္ ျပၾကည့္ပါက ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္လုပ္ငန္းသာမက ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ပင္ သိကၡာက်ေပေတာ့မည္။

သရုပ္ေဆာင္မ်ားမွာလည္း လံုးလံုးအသံုးမက်ပါေခ်။ မင္းသားမ်ားကား အျခားအဆင့္မလုပ္လိုၾက။ အရာရွိသာတက္လုပ္ၾကသည္။ တေလာက policy ကားတကားဆိုလွ်င္ လူကလက္ေတာက္ေလာက္ပင္မရွိေသာ္လည္း ဗိုလ္မွဴးအဆင့္တံဆိပ္ကို တပ္ေနၾကျပီ။ မည္သို႔မွ်မလိုက္ဖက္ပါေခ်။

တပ္မေတာ္တြင္ အဆင့္အတန္းအမ်ိဴးမ်ိဳးရွိေသာ္လည္း အားလံုးတန္းတူနီးပါးေနရပါသည္။ ဘယ္သူကမွ အခြင့္ထူးခံမေနပါ။ ေရွ႕တန္းတြင္ ေျမခင္းတခင္းထဲ အတူအိပ္ရသလို အတူတူစားရပါသည္။ ျမိဳ႕ေပၚမွ uniform လွတပတ ႏွင့္ သြားလာေနသူမ်ားမွာ တပ္မေတာ္၏ လက္တဆုပ္စာပင္မရွိပါေခ်။ အားလံုးမွာ စစ္ဆင္ေရး လံုျခံဳေရး စသည္တို႔ျဖင့္ လူရုပ္ပင္မေပၚေအာင္ လွဳပ္ရွားရုန္းကန္ေနရသည္မ်ားကို လူထုကိုသိေစခ်င္ပါသည္။

ထိုဇာတ္ကားမ်ားမွာကဲ့သို႔ ေရွ႕တန္းတြင္ အမိုးအိမ္၀င္ လက္ဘက္ရည္ေသာက္ ဘၾကီးအိမ္၀င္ ထမင္းစားလုပ္လို႔မရပါ။ အမိုးအိမ္၀င္ပါက ဖထီးက M16 ႏွင့္ဆြဲမည္ကို သိထားသျဖင့္ မိုးေရထဲမွာ တဲထိုးျပီး စုတ္တီးစုတ္ျပတ္ေနေနရသည္။ ေရမရွိလွ်င္ ဗြက္ေရကိုေသာက္ရသည္။ ဒါကိုရိုက္ျပလို႔ ရွက္စရာမဟုတ္။ တပ္မေတာ္သိကၡာက်မသြားပါ။ အျဖစ္မွန္ကို သိေသာ ျပည္သူမ်ား စစ္တပ္ကို ဂရုဏာ သက္မိမည္ျဖစ္သည္။

စစ္သားအမ်ားစု ေတာထဲေတာင္ထဲ ငွက္ဖ်ားမိ ေဆးမရွိ ေသေၾကက်၊ တိုက္ပြဲတြင္းဒဏ္ရာရ ၊ မိုင္းထိ ေျခေထာက္ျပတ္ေနတာေတြက တကယ္ျဖစ္ေနတာပါ။ စစ္ကားထဲမွာလို ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔လဲ လာမၾကိဳပါဘူး။ အထမ္းနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ျပီး သြားရတာပါ။ ဒါေတြကို ျပည္သူသိေအာင္ ခ်ျပၾကပါ။ တကယ္တမ္းတပ္မေတာ္သားေတြ ဘ၀ ဘယ္ေလာက္ၾကမ္းတယ္ဆိုတာကို အမွန္အတိုင္းရိုက္ျပၾကပါ။ ဟိန္းေ၀ယံတို႔ ဗိုလ္မွဴးအပြင့္တပ္ျပီး ေနျပည္ေတာ္မွာ ဖြန္ေၾကာင္ေနတဲ့ပံုထက္ တကယ့္စစ္ေျမျပင္က အေျခအေနကို လူေတြသိေအာင္ရိုက္ျပသင့္ပါတယ္။

တကယ္ဆို ၁၉၈၈ တိုင္းျပည္ပ်က္ဖို႔ လက္တလံုးျခား စသျဖင့္ အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့ စကားလံုးေတြ ေျပာေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြအစား ၁၉၈၈ အေရးအခင္းတုန္းက လံုျခံဳေရးတာ၀န္ယူခဲ့ရတဲ့ စစ္သား/အရာရွိငယ္ေလးေတြ ခံစားခ်က္ကို ေပၚလြင္ေအာင္ ရိုက္ျပသင့္တယ္။ တဖက္က ခ်ီတက္လာတဲ့ ရဟန္းရွင္လူေတြျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔လက္ထဲမွာ ခဲေတြ တုတ္ေတြ ကိုင္ထားတာ ျပီးေတာ့ စည္းေက်ာ္ရင္ ပစ္ရမယ္လို႔ေပးထားတဲ့ အမိန္႔၊ ဒါေတြကိုလြန္ဆန္ဖို႔ၾကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ပုန္ကန္မွဳ ဆိုတဲ့ စစ္ဥပေဒ စသျဖင့္ အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ေ၀ခြဲမရျဖစ္ေနပံုေတြကို ရိုက္ျပသင့္ပါတယ္။

ခုေတာ့ တခါလာလည္း နားၾကားျပင္းကတ္စရာ ႏိုင္ငံေတာ္တာ၀န္မလႊဲမေရွာင္သာရယူ တခါလာလည္း လက္တလံုးျခားက ကယ္တင္နဲ႔ပဲ မုန္႔လံုးစကၠဴကပ္ေနတာပါ။  ျပည္သူလူထုမဆိုထားနဲ႔ အဲ့ဒီ့ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္လို႔ စစ္သားရင့္မာၾကီးေတြေတာင္ စစ္တပ္ကို အျမင္ကတ္ေနၾကရတယ္။ တကယ္တမ္း အျဖစ္မွန္ေတြကို ျပည္သူေတြကို ခ်ျပႏိုင္မယ့္ စစ္အက္ရွင္ဇာတ္ကားေကာင္းေကာင္းထြက္လာမွာကို အျမဲေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

စစ္ကားတကားထြက္တိုင္း ျမန္မာ့ရုပ္သံမွာေစာင့္ၾကည့္ေပမယ့္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ဇာတ္ကားေတြကိုပဲတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ/ေမြးကတည္းက ၾကီးျပင္းခဲ့ရာ အမိတပ္မေတာ္ကို လူအျမင္ကတ္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ မီဒီယာေတြကို အျမဲေတြ႕ေနရလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေ၀ဖန္စာကို ေရးသားလိုက္ရတာျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။။။။။


ေဒါက္တာ ကိုကိုဦး

Inchon International Airport Views

Trip to The Kamakura (鎌倉) Buddha Image

Kamakura (鎌倉) is a coastal town in Kanagawa Prefecture, less than an hour south of Tokyo.
Kamakura became the political center of Japan, when Minamoto Yoritomo chose the city as the seat for his new military government in 1192. The Kamakura government continued to rule Japan for over a century, first under the Minamoto shogun and then under the Hojo regents.
After the decline of the Kamakura government in the 14th century and the establishment of its successor, the Muromachi or Ashikaga government in Kyoto, Kamakura remained the political center of Eastern Japan for some time before losing its position to other cities.
Today, Kamakura is a small city and a very popular tourist destination. Sometimes called the Kyoto of Eastern Japan, Kamakura offers numerous temples, shrines and other historical monuments. In addition, Kamakura's sand beaches attract large crowds during the summer months.

 Balance of payments (BoP)

Balance of payments (BoP) accounts are an accounting record of all monetary transactions between a country and the rest of the world.^[1] These transactions include payments for the country's exports and imports of goods, services, financial capital, and financial transfers. The BoP accounts summarize international transactions for a specific period, usually a year, and are prepared in a single currency, typically the domestic currency for the country concerned. Sources of funds for a nation, such as exports or the receipts of loans and investments, are recorded as positive or surplus items. Uses of funds, such as for imports or to invest in foreign countries, are recorded as negative or deficit items.
When all components of the BOP accounts are included they must sum to zero with no overall surplus or deficit. For example, if a country is importing more than it exports, its trade balance will be in deficit, but the shortfall will have to be counterbalanced in other ways – such as by funds earned from its foreign investments, by running down central bank reserves or by receiving loans from other countries.
While the overall BOP accounts will always balance when all types of payments are included, imbalances are possible on individual elements of the BOP, such as the current account, the capital account excluding the central bank's reserve account, or the sum of the two. Imbalances in the latter sum can result in surplus countries accumulating wealth, while deficit nations become increasingly indebted. The term "balance of payments" often refers to this sum: a country's balance of payments is said to be in surplus (equivalently, the balance of payments is positive) by a certain amount if sources of funds (such as export goods sold and bonds sold) exceed uses of funds (such as paying for imported goods and paying for foreign bonds purchased) by that amount. There is said to be a balance of payments deficit (the balance of payments is said to be negative) if the former are less than the latter.
Under a fixed exchange rate system, the central bank accommodates those flows by buying up any net inflow of funds into the country or by providing foreign currency funds to the foreign exchange market to match any international outflow of funds, thus preventing the funds flows from affecting the exchange rate between the country's currency and other currencies. Then the net change per year in the central bank's foreign exchange reserves is sometimes called the balance of payments surplus or deficit. Alternatives to a fixed exchange rate system include a managed float where some changes of exchange rates are allowed, or at the other extreme a purely floating exchange rate (also known as a purely flexible exchange rate). With a pure float the central bank does not intervene at all to protect or devalue its currency, allowing the rate to be set by the market, and the central bank's foreign exchange reserves do not change.
Historically there have been different approaches to the question of how or even whether to eliminate current account or trade imbalances. With record trade imbalances held up as one of the contributing factors to the financial crisis of 2007–2010, plans to address global imbalances have been high on the agenda of policy makers since 2009.
Credit to Wikipedia

ဂင္းနစ္ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မွတ္တမ္းၿဖစ္ေပၚလာပုံ ႏွင္႔ မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ၿမန္မာႏုိင္ငံသား မင္းကြန္း တိပိဋက ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး အေႀကာင္း ။

ဂင္းနစ္ကမာၻ႔စံခ်ိန္မွတ္တမ္းစာအုပ္ကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင္႔ Guinness Book of World Records ဟု
ေခၚဆုိပါသည္။ ၎ကုိ ၁၉၅၅-ခုႏွစ္မွ စ၍ ႏွစ္စဥ္ထုတ္ေ၀ခဲ႔ၿပီး ႏုိင္ငံတကာမွ
ကမာၻ႔စံခ်ိန္မ်ားကုိစုေဆာင္း တငျ္ပထားပါသည္။ ဂင္းနစ္ဟူေသာအမည္မွာအုိင္ယာလန္ႏုိင္ငံ႐ွိ ဂင္းနစ္
(Arthur Guinness) ဘီယာကုမၸဏီကုိ ရည္စူးပါသည္။ ၁၇၅၂-ခုႏွစ္တြင္ အာသာဂင္းနစ္ (၁၇၅၂-
၁၈၀၃) ဆုိေသာ ပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္သည္ ေပါင္ေငြတစ္ရာကုိ အေမြရ ႐ွိခဲ႔ပါသည္။
၎ေပါင္ေငြတစ္ရာကုိ အရင္းျပဳ၍ အာသာဂင္းနစ္သည္ ယမကာဆုိင္တစ္ခုကုိ
စတင္တည္ေထာင္ခဲ႔ပါသည္။ ၁၇၅၉သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ဒဗြလင္ၿမိဳ႕သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔ပါသည္။
သူေသဆုံးၿပီးေနာက္ သားျဖစ္သူ အာသာ(၁၇၆၇-၁၈၅၂)၊ ေျမးျဖစ္သူ ဘင္ဂ်မင္ဂင္းနစ္ (၁၇၉၈-
၁၈၆၈) တုိ႔က ဘီယာလုပ္ငန္းကုိဆက္လက္လုပ္ကုိင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ဘင္ဂ်မင္လက္ထက္တြင္ဂင္းနစ္
ဘီယာသည္ အေမရိကန္၊အဂၤလန္ ႏွင္႔ ဥေရာပ တုိင္းျပည္မ်ားသုိ႔ပါ တင္ပုိ႔ေရာင္းခ်ႏုိင္သည္ အထိ
လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါသည္။ ဂင္းနစ္မိသားစုသည္ သူတုိ႔၏ ဂင္းနစ္ဘီယာကုိ
ကုိယ္ပုိင္စက္႐ုံတည္ေဆာက္ကာ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
သူတုိ႔၏ဘီယာ ေအာင္ျမင္ရျခင္းတြင္အခ်က္(၂)ခ်က္သည္ အေရးပါပါသည္။
ပထမအခ်က္မွာဂင္းနစ္ဘီယာ သည္ အရည္သက္သက္မဟုတ္ဘဲ အနည္းငယ္ေစးပ်စ္သည္။
ဘီယာတစ္ပုိင္႔ကုိငွဲ႔မည္ဆုိပါက ၁၁၉ ဒသမ ၅-စကၠန္႔ၾကာမည္ဟု ေၾကျငာကာ စားသုံးသူကုိ
စြဲေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔ ပါသည္။ ဒုတိယအခ်က္မွာ ဂင္းနစ္ဘီယာ ထည္႔ခြက္၏ ထူးျခားမွႈပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဂင္းနစ္ဘီယာ
ကုမၸဏီသည္ ကုိယ္ပုိင္ခြက္တစ္မ်ဳိးကုိ တီထြင္ထုတ္လုပ္ခဲ႔ပါသည္။ အဆုိပါခြက္အတြင္းသုိ႔
ဘီယာကိုထည႔မ္ ည္ဆိုပါက ဘီယာႁမွဳပ္မ်ားသည္ အေပၚသို႔မတက္ဘဲ ေအာက္သို႔
သာဆင္းသြားသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ရမညျ္ဖစ္ပါသည္။ ဤနည္းျဖင္႔ စားသုံးသူကုိ ေကာင္းစြာ
စြဲေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔ၾကပါသည္။၁၉၅၅-တြင္ ဂင္းနစ္ဘီယာအေရာင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္၌ ဘီယာေသာက္သူမ်ား
ျငင္းခုံမွႈတစ္ခု ျဖစ္ၾကပါသည္။ ၎အျငင္းအခုံမွာမည္သည္႔ ငွက္သည္
အျမန္ဆုံးပ်ံသန္းႏုိင္သနည္းဟူေသာ ေမးခြန္းႏွင္႔ဆက္စပ္ေနပါသည္။ ျငင္းခုံသူမ်ားသည္
အကုိးအကားစာအုပ္မ်ဳိးစုံကုိ ႐ွာေဖြပါေသာ္လည္း ႐ွာမေတြ႔ႏုိင္ျဖစ္ေနပါသည္။ ဤတြင္ ဆုိင္႐ွင္ျဖစ္သူ
ဂင္းနစ္မ်ဳိးႏြယ္တစ္ေယာက္သည္ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မွတ္တမ္း စာအုပ္တစ္အုပ္ လုိအပ္ေၾကာင္း
သတိျပဳမိသြားပါသည္။ ဤသုိ႔ျဖင္႔၁၉၅၅-တြင္ ပထမဆုံးဂင္းနစ္ကမာၻ႔စံခ်ိန္စာအုပ္ထြက္ေပၚလာပါသည္။ စာအုပ္ကုိတာ၀န္ခံ ေရးသားသူမွာ ေရာ႔စ္၀ွစ္တနာ ႏွင္႔
ေနာရစ္ ၀ွစ္တနာ(Ross and Noris Whitner) အႁမႊာညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ ၎တုိ႔သည္
သတင္းေထာက္မ်ား၊ ဂ်ာနယ္တုိက္မ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ား ကုိရယူၿပီး
စာအုပ္ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ႔ပါသည္။ ၿပီးေနာက္ ခရစ္စမတ္ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္အမွီ
ေအာက္တုိဘာလတုိင္းတြင္စာအုပ္ကုိ ႏွစ္စဥ္ထုတ္ေ၀ခဲ႔ပါသည္။ စာအုပ္တြင္
ၾကက္ဥအေ၀းဆုံးေရာက္ေအာင္ ပစ္ႏုိင္သူ၊ ဆယ္မိနစ္အတြင္း ေဟာ႔ေဒါ႔ (Hot Dog) အမ်ားဆုံး
စားႏုိင္သူ၊ အရပ္အရွည္ဆုံးလူသား၊ အႀကီးဆုံးကင္ဆာက်ိတ္၊ အဆိပ္ျပင္းဆုံး အပင္၊
အတုိဆုံးျမစ္စသည္ျဖင္႔ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ေဖာ္ျပခဲ႔ပါသည္။ ယခုအခါ ထုိစာအုပ္သည္
ကမၻာ့အေရာင္းရဆုံး စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္အတြင္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုံႏိွပ္ခဲ႔ရပါသည္။
လူတုိ႔သည္ ထုိစာအုပ္တြင္ မွတ္တမ္းတင္ခံရေစရန္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ႀကိဳးစားလာၾကပါသည္။ တစ္ခါက
ဂင္းနစ္စာအုပ္တြင္ အေလးဆုံးေၾကာင္ အေၾကာင္းကုိ ေဖာ္ျပခဲ႔ပါသည္။ ထုိအခါ
ေၾကာင္ပုိင္႐ွင္မ်ားသည္ သူတုိ႔ေၾကာင္မ်ား ကုိ စံခ်ိန္ခ်ဳိးႏုိင္ေအာင္ အစာမ်ား တနင္႔တပုိးေကၽြးခဲ႔သျဖင္႔
ေၾကာင္ေသဆုံးမွႈမ်ား ေပၚေပါက္ လာပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ စာအုပ္တြင္ က်န္းမာေရးႏွင္႔
အသက္အႏၲရာယ္ထိခုိက္ေစေသာ ကိစၥမ်ားကုိ ေဖာ္ျပျဖင္းမျပဳရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ႔ၾကပါသည္။
ဂင္းနစ္စာအုပ္သည္ တစ္ကမာၻလုံးမွ စံခ်ိန္မ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းျဖစ္ရာျမန္မာႏိုင္ငံမွ
ပုဂၢဳိလ္ထူးတစ္ဦးလည္း ပါ၀င္ခဲ႔ ပါသည္။ အဆုိပါပုဂၢဳိလ္ထူးမွာ မင္းကြန္းတိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ႀကီး
ဦး၀ိစိတၱသာရာ ဘိ၀ံသ ပင္ၿဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ပိဋကတ္သုံးပုံ၊ စာမ်က္ႏွာေပါင္း
(၉၉၃၄) မ်က္ႏွာကုိ တစ္ခ်က္မွေထာက္မေပးရဘဲ အလြတ္အာဂုံေဆာင္ႏုိင္ေသာေႀကာင္႔
ကမာၻ႔မွတ္ဉာဏ္ အေကာင္းဆုံး ပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ဂင္းနစ္စာအုပ္တြင္ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္ ေဖာ္ျပခံခဲ႔ရပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီး၏ မွတ္ဉာဏ္ကုိခ်ီးက်ဴးလုိလွ်င္ တိပိဋကဓရေရြးခ်ယ္ေရး စာေမးပြဲအေၾကာင္း ကုိ
သိထားသင္႔ပါသည္။ ဤစာေမးပြဲသည္ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ ႏွႈတ္ေျဖ၊ ေရးေျဖေျဖဆုိရေသာ စာေမးပြဲျဖစ္ၿပီး
ကမာၻေပၚတြင္ အခက္ခဲဆုံးစာေမးပြဲႀကီး ျဖစ္ပါသည္။ မည္မွ်ခက္ခဲပါသနည္း ဆုိလွ်င္
စတင္စစ္ေဆးေသာ ျမန္မာႏွစ္ ၁၃၁၀-မွ ၁၃၆၂- အထိ ၅၃-ႏွစ္အတြင္း ေအာင္ျမင္သူ ၉-
ဦးသာ႐ွိခဲ႔ပါသည္။ စာေမးပြဲေအာင္မွတ္မွာ အမွတ္၁၀၀-တြင္၇၅-မွတ္ရမွသာ ေအာင္ျမင္
ပါ သည္။ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ အလြတ္ရြတ္ဆုိရာတြင္ နံနက္ ၈-နာရီမွ၁၀-နာရီအထိ တစ္ႀကိမ္၊ ေန႔လယ္
၁-နာရီမွ၄-နာရီအထိ တစ္ႀကိမ္၊ တစ္ေန႔လွ်င္ ၂-ႀကိမ္ခြဲ၍ စာျပန္ရပါသည္။ သတ္မွတ္ထားေသာ
အခ်ိန္အတြင္း သတ္မွတ္ထားေသာ စာမ်က္ႏွာအေရအတြက္ ကုိၿပီးေအာင္ျပန္ဆုိရပါသည္။
အခ်ိန္ကုိက္ စာမျပန္ႏုိင္လွ်င္ စာေမးပြဲက်ပါသည္။ တစ္ေန႔လုံး အတြက္စာ ၅-ခါ
ေထာက္ေပးခြင္႐ွိပါသည္။ ၅-ခါထက္ပုိ၍ ေထာက္ေပးရလွ်င္ စာေမးပြဲ က်ပါသည္။ စာကုိအလြတ္ရြတ္ဆုိရင္း ၀ါက်တစ္ခု ေက်ာ္သြားပါက စာေမးပြဲက်ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ကမာၻ႔အခက္ဆုံး
စာေမးပြဲႀကီးဟု ဆုိရျခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ အဆုိပါ စာေမးပြဲႀကီးတြင္ စာမ်က္ႏွာ၉၉၃၄-
မ်က္ႏွာလုံးကုိ တစ္ခ်က္မွေထာက္မေပးရဘဲ အလြတ္ရြတ္ဆုိႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။ ထုိမွ်မကေသး။ စာအုပ္မူကြဲ
အမ်ဳိးမ်ဳိး ႐ိွပါက မည္သည႔စ္ ာအုပ္၊ စာမ်က္ႏွာမည္မွ်၊ စာေၾကာင္းေရမည္မွ်တြင္ မည္သို႔ဆိုသည္
မည္သည႔စ္ ာအုပ္က အမွန္ ျဖစ္သည္ဟူသည္အထိ ေထာက္ျပႏိုင္ေလာက္ေအာင္
ပညာဉာဏ္ႀကီးမားလြန္းလွပါသည္။ ေရးေျဖ ေျဖဆုိရာ၌လည္း
သီလကၡႏၡ၀ဂ္ - ၉၃-မွတ္
မဟာ၀ဂ္ - ၉၇-မွတ္
ပါတိက၀ဂ္ - ၉၇-မွတ္
ပါရာဇိကဏ္ - ၈၉-မွတ္
ပါစိတ္ပါဠိေတာ္ - ၉၉-မွတ္
မဟာ၀ဂၢပါဠိေတာ္ - ၉၂-မွတ္
စူဠ၀ဂၢပါဠိေတာ္ - ၉၈-မွတ္
ပရိ၀ါပါဠိေတာ္ - ၁၀၀-မွတ္
စသည္ၿဖင္႔ ဘာသာတုိင္းကုိ ဂုဏ္ထူးမွတ္ ၈၅-မွတ္ အထက္ျဖင္႔ ေျဖဆုိေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးကုိ ၁၂၇၃၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း ၁၁-ရက္ေန႔တြင္ ျမင္းၿခံၿမိဳ႔နယ္၊က်ည္ပင္ ႐ြာသူႀကီး
ဦးဆုံ၊ ေဒၚဆင္တုိ႔မွ ဖြားျမင္ခဲ႔ပါသည္။ ငယ္မည္ ေမာင္ခင္ျဖစ္ပါသည္။ ၇-ႏွစ္သား အရြယ္တြင္
သာမေဏ ၀တ္ခဲ႔ၿပီး ၁၅-ႏွစ္သားတြင္ ပထမငယ္တန္း၊ ၁၆-ႏွစ္သားတြင္ ပထမလတ္တန္း၊ ၂၀-ႏွစ္တြင္
ပထမႀကီးတန္းတုိ႔ကုိ ေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါသည္။ ၁၂၉၅-တြင္ အစုိးရပထမႀကီးတန္းကုိ ပထမေက်ာ္ဟူေသာ
ဘြဲ႔ထူးျဖင္႔ အျမင္႔ဆုံး ေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါသည္။ ထုိႏွစ္တြင္ပင္ သက်သီဟစာသင္တန္းကုိလည္းေကာင္း၊
၁၂၉၆-တြင္ စာခ်တန္းကုိ လည္းေကာင္း တစ္ဆက္တည္းေအာင္ၿမင္၍ ၀ဋံသကာ(ဦးေဆာက္ပန္းဘြဲ႔)
ျဖင္႔ခ်ီးက်ဴး ပူေဇာ္ျခင္းခံခဲ႔ရပါသည္။ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ အေထာက္အမကင္းစြာ အာဂုံျပန္ဆုိ
ႏုိင္ေသာေၾကာင္႔ တရားဘ႑ာစုိးဟုအဓိပၸယ္ရေသာ တိပိဋကဓရဓမၼဘ႑ာဂါရိကဘြဲ႔ကုိ
ဆက္ကပ္ၿခင္းခံခဲ့ ရပါသည္။ ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲႀကီးတြင္လည္း မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီး
ေမးသမွ်ကုိ တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ် ထစ္ေငါ႔ၿခင္းမ႐ွိဘဲ ေျဖဆုိေတာ္မူ၍ ဆ႒သဂၤတိသဇကအျဖစ္
ေဆာင္ရြက္ ခဲ႔ပါသည္။ ထ႔ျိုပင္စာမ်က္ႏွာေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္႐ိွေသာ မဟာဗုဒၶ၀င္က်မ္းႀကီးမ်ားကိုလည္း
ျပဳစုခဲ႔ပါသည္။ ထ႔ေို ၾကာင္႔လည္း အစိုးရအဆက္ဆက္က ဆရာေတာ္ႀကီးကို ဘြဲ႔ထူးအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင္႔ ခ်ီးက်ဴး
ပူေဇာ္ခဲ႔ၾကပါသည္။ သာသနာ႔အာဇာနည္ အဂၢမဟာပဏိတ၊ အဘိဓဇ မဟာရ႒ဂုရု၊
အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒမၼေေဇာတိက၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက၊ ဆ႒သဂၤါယနာ ၀ိသဇက၊
ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔ အက်ဳိးေတာ္ေဆာင္ခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီး
ဦး၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ သည္ ၉-၂-၁၉၉၃၊အဂၤါေန႔ ညေန၊ ၄-နာရီ ၄၀-မိနစ္တြင္ ဘ၀နတ္ထံ
ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
(စာေရးသူ သန္းမင္းထြဋ္ မဂၤလာေမာင္မယ္ အတြဲ-၁ရ၊ အမွတ္-၂၊ ၂၀၀၅-ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ)

ေရႊတိဂုံ

ကမာၻေပၚရွိ အျမင့္ဆံုး ဘုရားေစတီမွာ ၃၂၆-ေပ ရွိေသာ ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ပင္ျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ သိဂၤုတၱရ ကုန္းေတာ္ေပၚတြင္ တည္ရွိသည္။ ေလးဆူဓာတ္ပံု ေရႊတိဂံု ဟုလည္း ေခၚတြင္သည္။ ေစတီအစ ေရႊတိဂံုက ဟုဆိုၾကသည္။

တည္ေနရာ..... ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သိဂၤုတၱရ ကုန္းေတာ္
ဉာဏ္ေတာ္.......ဖိနပ္ေတာ္မွ စိန္ဖူးေတာ္ထိ (၃၂၆) ေပ
ေက်ာ္ၾကားမႈ.......အေစာဆံုး ေစတီေတာ္ႀကီး (ကမာၻ႕အံ့ဘြယ္)

အမည္ေခၚတြင္ပံု
ရန္ကုန္တုိင္းကုိ မြန္လူမ်ဳိးတုိ႔သည္ ဒဂုံတုိင္းဟု သမုတ္ခဲ့ၾကသည္။ ဒဂုံတုိင္းမွာ တည္ထားေသာ ဘုရားျဖစ္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ဒဂုံတုိင္းကဘုရားဟု ေခၚေ၀ၚေျပာဆုိခဲ့ၾကသည္။ မြန္ဘာသာျဖင့္ က်ာ္လဂုင္ ဟုေရးသားျပီး က်ဳိက္လဂုံဟုအသံထြက္ဆုိခဲ့ၾကသည္။ တတိယျမန္မာနုိင္ငံကုိ တည္ေထာင္ခဲ႔ေသာ အေလာင္းမင္းတရားၾကီးလက္ထက္တြင္ မြန္တုိ႔ကုိ တုိက္ခုိက္ေအာင္ျမင္ျပီးေနာက္ ဒဂုံကုိ ရန္ကုန္ဟု အမည္နာမ ေျပာင္းလည္ခဲ႔သည္။ က်ဳိက္လဂုံကုိ က်ဳိက္ဒဂုံ ဟု ေခၚဆုိၾကသည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ က်ဳိက္လဂုံ(သုိ႔) က်ဳိက္ဒဂုံသည္ ျမန္မာျပည္၏ မူပုိင္သေကၤတ အျဖစ္ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့သည္။ မူပုိင္က်ဳိက္ဆုိေသာ စကားလုံးေနရာတြင္ ေရႊနုိင္ငံ(Golden land)ကုိ ကုိယ္စားျပဳေသာ ေရႊ ဆုိေသာ စကားလုံးျဖင့္ အစားထုိးခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔အတူ လဂုံ လုိလုိ ဒဂုံ လုိလုိ ျဖစ္ေနေသာစကားလုံးကုိလည္း တိဂုံ ျဖင့္ အတည္ျပဳေပးလုိက္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ က်ဳိက္လဂုံ သည္ ျမန္မာျပည္တြင္မွာ သာမက ကမာၻ ႔ တ၀ွမ္းမွာ ေရႊတိဂုံ ဟူေသာ အမည္နာမျဖင့္ ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။

သမိုင္းေၾကာင္း
သဗၺညဳ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေဗာဓိပင္ရင္း သတ္ၱဌာန၌ (၇)ရက္စီ အလွည့္က်စံေတာ္မူၿပီး (၄၅)ရက္ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူ ခဲ့သည္။ ဤသို႔ ေနေတာ္မူ (၄)ရက္ျပည့္ေျမာက္ၿပီး ေနာက္ တစ္ေန႔၌ ““ရာပဒတန္သတ္ၱဟ”” ျဖစ္သည့္ လင္းလြန္းပင္ရင္း၌ သီတင္းသုံး စံေတာ္မူစဥ္ကာလ။

ကုန္သည္ညီေနာင္
ထိုစဥ္ကာလ၌ မြန္တုိ႔ဌာေန၊ ဥကၠလာပမင္းႀကီး၏ ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ပါ၀င္ေသာ အသိၪၥနၿမိဳ႕၌ သု၀ဏၰအမည္ရွိေသာ သူေဌးႀကီးတစ္ဦးရွိေလသည္။ ထိုသူေဌးႀကီးတြင္ တပုႆႏွင့္ ဘလႅိက ဟူေသာ သားႏွစ္ေယာက္ရွိသည္။ ၎တို႔သည္ ကုန္သည္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ၎ကုန္သည္ ညီေနာင္တို႔သည္ ကုန္မ်ားကို သေဘၤာျဖင့္ တင္ေဆာင္ကာ မဇ်ၥိမေဒသသို႔ ကုန္ေရာင္းသြားၾကသည္။ မဇ်ၥိမေဒသပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ သေဘၤာကို ဆိုက္ကပ္ေက်ာက္ခ်၍ ကုန္မ်ားကို လည္းအစီးေပါင္း (၅၀၀)ေပၚသို႔ တင္ေဆာင္ကာ မဇ်ၥိမေဒသ၌ လွည့္လည္ေရာင္းခ်ၾကသည္။ တဖုႆ ဘလ္ႅိက ကုန္သည္ညီေနာင္အဖြဲ႕သည္ ေဗာဓိပင္အနီးသို႔ ေရာက္ရွိ လာခဲ့ၾက၏။ ကုန္သည္တို႔ မဟာေဗာဓိပင္ အနီးသို႔ေရာက္ၿပီး တစ္ေန႔ သို႔မဟုတ္ တစ္ည၌ ႐ုက္ၡစိုးနတ္သည္ ကုန္သည္ညီေနာင္အား ကိုယ္ထင္ျပခဲ့၏။ ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔သည္ ႐ုက္ၡစိုးနတ္အား ျမင္လွ်င္ အံ့ၾသသြားၾက၏။ အသင္မည္သူနည္း ဟုေမး၏။

႐ုက္ၡစိုးနတ္က .`အေမာင္တို႔ နားေထာင္ေလာ့ ကၽြႏ္ုပ္က တျခားမဟုတ္၊ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ဟိုးဘ၀က အေမာင္တို႔ႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္ခဲ့သူမ်ား ျဖစ္ၿပီး၊ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ဟိုးေရွးဘ၀က ေကာင္းမႈေကာင္းက်ဳိးမ်ား ျပဳခဲ့သူ ျဖစ္သျဖင့္ ယခုဘ၀တြင္ ႐ုက္ၡစိုးနတ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ အေမာင္တို႔ ယခု သင္တို႔ထံသို႔ ေရာက္ခဲ့သည္မွာ သင္တို႔ႏွင့္ကၽြႏ္ုပ္သည္ ယခင္ ဘ၀ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္ဖူးသူ ျဖစ္သျဖင့္ သင္တို႔အား အက်ဳိးျပဳရန္ ဤသို႔ ကိုယ္ထင္ျပရျခင္းျဖစ္သည္ အေမာင္တို႔´ဟုေျပာသည္။ ကုန္သည္ညီေနာင္က `အသင္က မည္သို႔ အက်ဳိးျပဳဖို႔လာသနည္း´ဟု ႐ုကၡစိုးနတ္ကို ေမး၏။ ထိုအခါ ႐ုက္ၡစိုးနတ္က`နားေထာင္ေလာ့ အေမာင္တို႔ ကၽြႏ္ုပ္သင္တို႔အား အက်ဳိးျပဳသည္ဆိုသည္မွာ အျခားမဟုတ္ပါ။ ေျပာရလွ်င္ အေမာင္တို႔ ေရာက္ရွိေနသည့္ မဇၩိမေဒသတြင္ သုံးေလာကထြဋ္ထား ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားဟာ ပြင့္ေတာ္မူၿပီး လင္းလြန္းပင္ေျခရင္းမွာ သီတင္းသုံး စံေတာ္မူေနတာမို႔ အေမာင္တို႔ သြားေရာက္ ပူေဇာ္ေလာ့ တိုက္တြန္းလမ္းညႊန္လိုတယ္ အေမာင္တို႔´ဟုဆိုလွ်င္ တဖုႆႏွင့္ ဘလ္ႅိက ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔ အလြန္တရာ ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးသြားၾက၏။ ခ်က္ျခင္းပင္ “ဒါဆို ကၽြႏ္ုပ္အား လမ္းညႊန္ျပပါ ႐ုကၡစိုးနတ္” ဟုေျပာ၏။ “ေကာင္းၿပီ ၊ အေမာင္တို႔၊”ထို႔ေနာက္ ႐ုက္ၡစိုးနတ္သည္ တဖုႆႏွင့္ ဘလ္ႅိက ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔အား ဘုရားရွင္ သီတင္း သုံးရာ လင္းလြန္းပင္အား လမ္းညႊန္ျပခဲ့၏။ သည္အခါ ကုန္သည္ ညီေနာင္တို႔သည္ သဒၵါပီတိအျပည့္ႏွင့္ ဘုရားရွင္ သီတင္းသုံးရာ လင္းလြန္းပင္ရင္းသို႔ သြားၾက၏။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား မုန္႔ႂကြပ္ေၾကာ္၊ ပ်ားမုန္႔ထုပ္ တို႔ႏွင့္ ဘုရားရွင္အား လွဴဒါန္းပူေဇာ္ျခင္းျပဳ၏။

ပထမဆုံး သရဏဂုံတည္သူ
ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား မုန္႔ႂကြပ္ ေၾကာ္၊ ပ်ားမုန္႔ထုပ္တို႔ႏွင့္ ပူေဇာ္သက္ၠာကျပဳ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ဘုရားရွင္မွ ဤသို႔ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ခဲ့သည့္အတြက္ ဗုဒ္ၶံသရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမ္ၼံသရဏ ဂစၦာမိ ဟူသည့္ “ေဒြး၀ါဓိက” သရဏံဂုံ တည္ခဲ့ကုန္၏။ ထိုစဥ္က “ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ” တည္းဟူသည့္ “ရတနာႏွစ္ပါး”သည္သာ ေပၚထြန္းခဲ့ၿပီး၊ သံဃာရတနာသည္ ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္းမရွိေသးေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ လူသူအမ်ားသည္ ရတနာႏွစ္ပါးအားသာ ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ေနၾကကုန္၏။ ဗုဒၶ၀င္သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္လွ်င္ ေဂါတမဘုရားရွင္ လက္ထက္၌ တဖုႆႏွင့္ ဘလ္ႅိက ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔သည္ ထူးျခားစြာ ဘုရားရွင္အား ပထမဆုံး ဆြမ္းကပ္ရသူႏွင့္ ပထမဆုံး သရဏဂုံ တည္သူမ်ား ျဖစ္ခဲ့၏။

ဆံေတာ္ရွစ္ဆူ
ဘုရားရွင္အား ပူေဇာ္ခြင့္၊ ဆြမ္းကပ္ခြင့္ရခဲ့သည့္အတြက္ ပီတိျဖစ္ခဲ့ရသည္။ တဖုႆႏွင့္ ဘလ္ႅိက ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔သည္ ဆြမ္းကပ္လွဴပူေဇာ္ၿပီးလွ်င္.“အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တို႔ အရွင္ျမတ္ဘုရားအား ထာ၀ရကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ႏိုင္ရန္ ဘုရားရွင္ကိုယ္စား ပူေဇာ္ရာ တစ္ခုအား ေပးသနားေတာ္ မူပါဘုရား” ဟုေလွ်ာက္ထား ေလ၏။ “ေကာင္းၿပီးခ်စ္သားတို႔” မိန္႔ေတာ္မူၿပီး သကာလ ဦးေခါင္းေတာ္အား သုံးသပ္ၿပီး ဆံေတာ္ျမတ္ (၈)ဆူအား ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔ အားေပးသနားေတာ္မူရာ တဖုႆႏွင့္ ဘလ္ႅိက ကုန္သည္ ညီေနာင္တို႔သည္ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ အျပည့္ႏွင့္ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ဆံေတာ္(၈)ဆူအား သေဘၤာႏွင့္ပင့္ေဆာင္ကာ ဥကၠလာပတိုင္းျပည္ သို႔ ျပန္ခဲ့၏။ တဖုႆႏွင့္ ဘလိ္ႅက ကုန္သည္ညီေနာင္တို႔ ဘုရားရွင္၏ ဆံေတာ္(၈)ဆူအား ပင့္ေဆာင္ကာ ဥကၠလာပတိုင္းျပည္သို႔ ျပန္လာလွ်င္ ဥကၠလာပတိုင္း၏ ျပည့္ရွင္မင္းျမတ္ ဥက္ၠလာပမင္းႀကီး ႏွင့္တကြ ျပည္သူတို႔က ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ်ႀကိဳဆိုကာ ဖူးေမွ်ာ္ ၾကည္ညိဳၾက၏။

ေနာင္ေတာ္ႀကီးေစတီ
ထို႔အတူ ဆံေတာ္(၈)ဆူအား ေစတီေတာ္အျဖစ္ တည္ထား ကိုးကြယ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၾက၏။ ေစတီေတာ္အား “သိဂၤုတၱရကုန္းေတာ္” ၌ တည္ထားကိုးကြယ္ရန္ မင္းႏွင့္ျပည္သူတို႔က ဆံုးျဖတ္ၿပီး သိဂၤုတၱရ ကုန္းေတာ္သို႔ ပင့္ေဆာင္ခဲ့၏။ သိဂုၤတၱရကုန္းေတာ္ သို႔ေရာက္လွ်င္ ဗုဒ္ၶဘုရားရွင္၏ ဆံေတာ္(၈)ဆူအား ႀကီးက်ယ္ခန္းနားသည့္ စံေက်ာင္း၊ မ႑ာပ္ႀကီး ေဆာက္လုပ္၍ပူေဇာ္ခဲ့သည္။ ယင္းစံေက်ာင္း မ႑ာပ္ေနရာ၌ အထိမ္းအမွတ္ေစတီတစ္ဆူ တည္ထားခဲ့ၾက၏။ ထုိေစတီသည္ “ေနာင္ေတာ္ႀကီးေစတီ”ဟု အမည္တြင္၏။

ဌာပနာထားေသာ ဓာတ္ေတာ္ျမတ္ ၄-ပါး
ဥကၠလာပမင္းႀကီးတည္ထားကိုးကြယ္ေတာ္မူေသာ ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ႀကီး၌ ဘုရား ၄-ဆူ၏ ဓာတ္ေတာ္ျမတ္ေလးဆူကို ဌာပနာထားသည္ဟု အဆိုရွိသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာတို႕၏ ဆံေတာ္ျမတ္၊ ဓာတ္ေတာ္ျမတ္တို႔အား ရန္သူတို႔ အလြယ္တကူ မဖ်က္ဆီးႏိုင္ရန္အတြက္ နတ္တို႔သည္ ဌာပနာ တုိက္ထည့္သြင္းတည္ရန္ ႀကံ႐ြယ္ၿပီး သိဂုၤတၱရကုန္းေတာ္ အလယ္တည့္တည့္၌ “ေဇာက္ ၄၀၄ေတာင္၊ အနံ ၄၄ ေတာင္ရွိသည့္ ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းတစ္ခုတူးခဲ့၏။ ထိုဥမင္လိုဏ္ေခါင္းအတြင္း၌

၁...ဆူးေလနတ္ၾကီးထံမွ ရရွိေသာ ကကုႆန္ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ေတာင္ေ၀ွးေတာ္

၂..ေရာဟဏီမည္ေသာ ဗိုလ္တေထာင္နတ္ႀကီးထံမွ ရရွိသည့္ ေကာဂမန ျမတ္စြာဘုရားရွွင္၏ ေရစစ္ေတာ္

၃..ဒကၡိဏ မည္ေသာ သကၤန္းကြ်န္း က်ိဳကၠဆံ နတ္ႀကီးထံမွ ရရွိသည့္ ကႆပျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ေရသႏုပ္သကၤန္းေတာ္ျမတ္

၄..တဖုႆႏွင့္ ဘလႅိက ညီေနာင္တို႔ထံမွ ရရွိေသာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဆံေတာ္ျမတ္(၈)ဆူအား မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္၊ တေပါင္း လျပည့္ေန႔၌ ေက်ာက္ဖ်ာအခင္းအကာမ်ား ျပဳလုပ္၍ ဌာပနာတုိက္ ထည့္သြင္းေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုဆံေတာ္ဓာတ္တို႔ကို 'အၿမိႆရ' မည္ေသာ ေမွာ္ဘီနတ္ႀကီးက ေစာင့္ရသည္ဟု ေမာ္ေဓာ ရာဇာ၀င္သမိုင္းႏွင့္ ေရႊတိဂံုသမိုင္း၊ အျခား ပညာရွိတို႔ကဆိုၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေက်ာက္ဖ်ာတိုက္၏ အထက္ ၌ ေက်ာက္ဖ်ာတင္၍ ဌာပနာတုိက္အား ပိတ္ခဲ့၏။

ပင္မွည့္သီး၏ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား

၁။ကင္ဆာဆဲလ္မ်ား ႀကီးထြားမႈကို ေလ်ာ့နည္းေစသည္။
၂။ ပါဝင္ေသာ phenolic acid ႏွင့္ flavonoid ေၾကာင့္ ႏွလံုးေရာဂါကို ကာကြယ္ေပးသည္။
၃။ပိုးေသေစေသာ အာနိသင္ရွိသည္။
၄။ ဓာတ္တိုးဆန္႔က်င္ပစၥည္းမ်ားစြာ ပါဝင္ေသာေၾကာင့္ အိုမင္းမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးသည္။
၅။ကာဗိုဟိုက္ၿဒိတ္ႏွင့္ သၾကားဓာတ္ပါ ဝင္မႈေၾကာင့္ အားကစား စြမ္းေဆာင္ရည္ကို ျမင့္ေစသည္။
၆။Cholesterol က်ေစရန္ ကူညီ ေပးသည္။
၇။vit C, vit A ႏွင့္ potassium တို႔ ႄကြယ္ဝစြာ ပါဝင္သည္။
၈။၄င္း၏ အေစ့ seed တြင္ fiber မ်ားစြာပါဝင္သျဖင့္ weight ကို က်ေစသည္။
၉။မအိပ္ခင္ စားသံုးေပးပါက ေကာင္းမြန္စြာ အိပ္စက္ေစသည္။

• မင္းျမတ္အေလာင္းစည္သူ

အေလာင္းစည္သူက က်န္စစ္သားရဲ့ အလြန္ခ်စ္ေတာ္မူတဲ့ ေျမးေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္စစ္သားမင္းၾကီး နတ္ရြာစံေတာ့ ထီးနန္းအရိုက္အရာကို ဆက္ခံရတဲ့ ပုဂံမင္း (၅၅) ဆက္ထဲမွာ အေနာ္ရထာနဲ႔ က်န္စစ္သားျပီးရင္ အထင္ရွားဆံုးျဖစ္တဲ့ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္ တစ္ပါးပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးေန႔ ၾကာသာပေတးသားျဖစ္ျပီး ေက်ာက္စာမွာေတာ့ အေလာင္းစည္သူရဲ့ ဘြဲ႕မည္ကို
ျဂိၾတိဘုဝနာဒိတ်ပဝရဓမၼရာဇာ (ဘုန္းက်က္သေရၾကီးေသာ လူသံုးပါး၏ ေနျဖစ္ေသာ တရားမင္း) လို႔ ေလ့လာေတြ႕ရွိ ရတယ္။ ေက်ာက္စာေတြမွာပဲ ဒီမင္းရဲ့ အမည္ကို သက္ေတာ္ရွည္လို႔လည္း ေတြ႕ရျပီး ေရႊဂူဒါယကာ လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္။

ဘိုးေတာ္ျဖစ္တဲ့ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးက မြန္နဲ႔ ျမန္မာအရွည္ခ်စ္ၾကည္ေရးကို ဥာဏ္သမၸတၱိနဲ႔ က်ဳိးေၾကာင္ေမွ်ာ္ျမင္ ရည္ရြယ္ျပီး သူ႕ရဲ့ အခ်စ္ဆံုး သမီးေတာ္ ေရႊအိမ္စည္မင္းသမီးနဲ႔ အေနာ္ရထာလက္ထက္ ပုဂံမွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရတဲ့ သထံုျပည္ မြန္ဘုရင္မႏူဟာမင္းၾကီးရဲ့ ေျမးေတာ္ နဂသမန္းတို႔ကို လက္ဆက္စံုဖက္ေပးရာမွ ေျမးေတာ္အေလာင္းစည္သူကို အလြန္ ခ်စ္ေတာ္မူတဲ့အတြက္ ေျမးေတာ္ငယ္ကို ရင္ခြင္မွာ ပိုက္ျပီး “ငါကား၊ ငါ့ေျမးနန္းကို ေစာက္ေရွာက္ႏွင့္ပါသည္သာ၊ အေလာင္းဖို႔သာ” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူကာ “သီရိေဇယ်သူရ” ဆိုတဲ့ ဘြဲ႕မည္နဲ႔ ဘိသိက္သြန္းျပီး မင္းေျမွာက္တာကို ခံခဲ့ရတဲ့ ထူးျခားတဲ့ မင္းလည္း ျဖစ္တယ္။

(၁၁၁၃) မွာ အေလာင္းစည္သူမင္းျဖစ္လာေတာ့ မိဖုရား ေလးပါးရွိတယ္။ ဒီမိဖုရားေတြကေတာ့ . . .

၁. ရတနာပံု
၂. တိေလာကစႏၵာေဒဝီ
၃. ရာဇကုမၼာရီ
၄. ေတာင္ျပင္သည္ လို႔ အမည္ရွိတဲ့ မိဖုရားေလးပါးျဖစ္တယ္။

ရတနာပံုမိဖုရားက သားေတာ္မင္းၾကီးရွင္ေစာကို ေမြးတယ္။ ဦးေဆာက္ပန္း လို႔လည္းေခၚတဲ့ ေလာကစႏၵာဒဝီကေတာ့
ေတာက္ေလွကားကို ေမြးတယ္။ ရာဖကုမၼာရီ ကေတာ့ သားသမီး မရခဲ့ဘူး။ ေတာင္ျပင္သည္ မိဖုရားကေတာ့ ေတာင္ဖ်ားနဲ႔ ေရႊခ်ဳဳလို႔ အမည္ရွိတဲ့ သမီးေတာ္ နွစ္ပါးကို ဖြားျမင္တယ္။

ဒီေနရာမွာေရးရရင္ နန္းရတဲ့ မိဖုရားက ေမြးတာေတြထဲမွာ ပုဂံရာဇဝင္မွာ မင္းဆိုးမင္းညံ့လည္းျဖစ္၊ ကိုယ့္ဖခင္အရင္းကိုသတ္တဲ့ သားဆိုးလည္းျဖစ္တဲ့၊ မေကာင္းတဲ့ဘက္က ထင္ရွားတဲ့ အေလာင္းစည္သူရဲ့ သားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ နရသူကို မေတြ႕ရဘူး။

နရသူ ေပ်ာက္ေနလို႔ ေသခ်ာေလ့လာလိုက္ေတာ့မွ နရသူဟာ အေလာင္းစည္သူရဲ့ နန္းရမိဖုရားေတြထဲက ေမြးတာမဟုတ္ပဲ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ကေန ေမြးတဲ့သား ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ဆိုတာကေတာ့ မိဖုရားငယ္လည္း မဟုတ္၊ ေမာင္းမငယ္ထက္လည္း မကတဲ့ ဘုရင္အလိုရွိရင္ ဘုရင့္ဆႏၵကို ျဖည့္စြမ္းရတဲ့၊ လုပ္ေကြ်းရတဲ့ အတန္းအစားပဲျဖစ္တယ္။

အဲဒီ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ရဲ့ နာမည္ကိုေတာ့ ရာဇဝင္ေတြမွာ မေတြ႕ရဘူး။ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးရဲ့ အမတ္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဓမၼက်င္ရဲ့ သမီးျဖစ္တယ္ဆိုတာပဲ သိရတယ္။ အေလာင္းစည္သူမင္းရဲ့ မိဖုရားေတြထဲမွာ ထင္ရွားတဲ့ မိဖုရားကေတာ့ ရတနာပံုပဲျဖစ္တယ္။ တိုင္းခြ်တ္ဘုရားေက်ာက္စာအရ ရတနာပံုမိဖုရားဟာ ပုဂံမွာ ဂူဘုရားျပဳလို႔ လွဴဒါန္းခဲ့တယ္ဆိုတာလည္း ေလ့လာသိရွိရတယ္။

အေလာင္းစည္သူမင္းဟာ အမတ္၊ စစ္သည္၊ ဆင္ျမင္းအလံုးအရင္းနဲ႔ အရပ္ရပ္ကို တိုင္းခန္းလွည္လည္ေတာ္မူတဲ့ မင္းတစ္ပါးလည္း ျဖစ္တယ္။ ေရလမ္းကလည္း မိဖုရား၊ ေမာင္းမမိႆံ၊ အေျခြအရံေတြနဲ႔အတူ သြားလာေတာ္မူတဲ့ မင္းလည္း ျဖစ္တယ္။ ေဖာင္ေတာ္နဲ႔သာ မဟုတ္ပဲ သေဘၤာနဲ႔လည္း သြားလာတဲ့အတြက္ သိန္းခိုကြ်န္းကို ေရာက္ခဲ့ျပီး သိန္းခိုမင္းက သမီးေတာ္ ေစာဦးေထြးကို ဆက္သတယ္ဆိုတာလည္း ေတြ႕ရတယ္။

အေလာင္းစည္သူဟာ ဆည္ေျမာင္းကန္ေခ်ာင္းေတြကို ျပဳျပင္ျပီး မႏၱေလးအနီးက နႏၵာကန္နဲ႔ ေမာင္းမကန္ကိုလည္း ဆည္ေတာ္မူတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ အသံုးအေဆာင္ အခ်ိန္အတြယ္ေတြကို တစ္ညီတည္းျဖစ္ေစလိုတဲ့အတြက္ က်ပ္၊ မူး၊ ပဲနဲ႔ တင္း၊ ခြဲ၊ စိတ္၊ စရြတ္၊ ျပည္၊ ခြက္စလယ္ စတာေတြကို တိက်ေအာင္ စီရင္ေတာ္မူတယ္။

လယ္ယာေတြကိုလည္း တိုးခ်ဲ႕တည္ထြင္ေစျပီး ေတာင္ယာေဝငွကာ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးကိုလည္း အားေပးျပီး ျမိဳ႕ရြာအသစ္ေတြကိုလည္း ထူေထာင္ကာ ႏိုင္ငံေတာ္တိုးတက္ေရးကိုလည္း အေလးထားေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္။

သူ႕ရဲ့တရားစီရင္ထံုးေတြကိုလည္း စုေစာင္းျပီး “အေလာင္းစည္သူမင္းျမတ္ထံုး” ဆိုျပီး ေရးသားထားတာကိုလည္း ေတြ႕ရတယ္။ အေလာင္းစည္သူမင္းဟာ ျပည္ပက တိုင္းျပည္ေတြကို ေရလမ္းခရီးနဲ႔ သြားေရာက္ခဲ့ရာမွာ အိႏိၵယျပည္၊ သီဟိုဠ္ကြ်န္းနဲ႔ မေလးကြ်န္းဆြယ္ေတြအထိ ေရာက္ရွိခဲ့ျပီး ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြ ဆက္သတာ ခံရတဲ့ မင္းလည္းျဖစ္တယ္။ တရုတ္ျပည္ကိုလည္း ကုန္းလမ္းခရီးက သြားေရာက္ခဲ့တယ္လိုု႔ သိရွိရတယ္။

ႏိုင္ငံေအးခ်မ္းသာယာေရးအတြက္လည္း ျပည္၊ ပုသိမ္နဲ႔ တနသၤာရီနယ္ေတြမွာရွိတဲ့ သူပုန္ေတြကို နွိမ္နင္းခဲ့တယ္။ သူ႕လက္ထက္မွာ စစ္မက္ေတြ ကင္းရွင္းတဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြဟာ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာၾကျပီး စီးပြားေရးနဲ႔ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ကိစၥေတြကိုလည္း တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။

ပုဂံမင္းေတြထဲမွာ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ အေလာင္းစည္သူမင္းဟာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳမ်ားစြာကိုလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး သူရဲ့ထင္ရွားတဲ့ ေကာင္းမွဳေတာ္ေတြကေတာ့ သဗၺညဳဘုရား၊ ေရႊဂူၾကီးဘုရား၊ ဓမၼရံၾကီးဘုရား၊ စစ္ကိုင္းက ရွင္ျဖဴရွင္လွဘုရားနဲ႔ အညာသပိတ္က်ဥ္းက ေက်ာ္ေလးဆူအဝင္ အညာသီဟေတာဘုရား၊ ပုခုကၠဴနယ္ ကြန္းရြာက ေရႊတန္တစ္ဘုရား၊ ေရစၾကိဳနယ္ ဆင္ၾကိဳရြာက ဆင္ၾကိဳဘုရား၊ ပုခုကၠဴနယ္ ပုခန္းၾကီးအနိးက ဆင္မေတာင္ဘုရား၊ ျမတ္ေပါင္း မဥၨဴဘုရား၊ စည္သူရွင္ဘုရား၊ ပခုကၠဴက သီဟိုဠ္ရွင္ဘုရား၊ ပခုကၠဴအေနာက္ ဘီးလင္းေတာင္အနိးက ေရႊကြန္အုပ္ဘုရား၊ ပခုကၠဴနယ္ ပ်င္ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ ေယာျမစ္ေတာင္ဘက္ကမ္းက ေရႊမုေ႒ာနဲ႔ ေရႊေပါင္ေလာင္ဘုရား၊ မႏၱေလးခရိုင္သင္ပန္ကုန္းေက်ာ္စဥ္က ဘုရားေတြပဲ ျဖစ္တယ္။

ေရႊဂူဘုရားက ေရႊဂူေစတီေက်ာက္စာမွာေတာ့ ပါဠိနဲ႔ ျမန္မာစာေရာတဲ့ အေရးအသားေတြေတြ႕ရျပီး ကဗ်ာေရးဟန္ဆန္တဲ့ ပါဠိဂါထာ အေရးအသားမ်ဳိးျဖစ္တာကို ေလ့လာေတြ႕ရွိရတယ္။

ဒီမင္းလက္ထက္မွာ ျမန္မာေတြဟာ ဘာသာေရးကို ပိုလို႔ အေလးထားေလးစားယံုၾကည္သလို ျမန္မာစာေပကိုလည္း ေရးသား လာၾကသလို၊ ပါဠိစာေပမွာလည္း ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ကို တတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကတယ္။ စာေပအေရးအသားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေျပာရရင္ အေလာင္းစည္သူမင္း လက္ထက္မွာ ပါဠိစာေပကပဲ အဓိကျဖစ္ေနေသးတယ္။ ဒီမင္းလက္ထက္မွာ ပုဂံပိသုကာလက္ရာေတြကလည္း က်န္စစ္သားမင္း လက္ထက္ကလို မြန္ပိသုကာလက္ရာမ်ဳိးေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ျမန္မာပိသုကာလက္ရာေတြကို ေတြ႕လာရတယ္။

အေလာင္စည္သူမင္းဟာ ႏိုင္ငံျပင္ပ အရပ္ရပ္ေဒသေတြကိုေရာက္ရွိျပီး အသစ္အဆန္းေတြကို ေတြ႕ရတဲ့အတြက္ မိမိႏိုင္ငံကို ျပန္ေရာက္တဲ့အခါမွာလည္း တီထြင္ဆန္းသစ္မွဳေတြကို ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ေရလမ္းခရီး သြားလာေရးအတြက္ ေလွာ္ကားေလွနဲ႔ တျခားဆန္းျပားတဲ့ ေလွပံုစံ အမ်ဳိးမ်ဳိးကိုလည္း တီထြင္ေဆာက္လုပ္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာဂီတအေနနဲ႔လည္း ေၾကး၊ ၾကိဳး၊ သားေရ၊ ေလ၊ လက္ခုပ္စတဲ့ တူရိယာငါးပါးကိုလည္း အျပည့္အစံုတီထြင္ခဲ့တယ္လို႔ သိရွိရတယ္။

သီဟိုဠ္ႏိုင္ငံနဲ႔လည္း ဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္ခဲ့ျပီး သီဟိုဠ္သံဃာေတာ္ေတြကိုလည္း ေက်ာင္းမ်ားေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့တယ္။ သီဟိုဠ္မင္းသမီးႏွစ္ပါးကိုလည္း မိဖုရားေျမာက္ခဲ့သလို၊ နန္းတြင္းမွာလည္း သီဟိုဠ္သားေတြကို အမွဳထမ္းအျဖစ္ခန္႔အပ္ခဲ့တယ္။ အေလာင္းစည္သူမင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သမိုင္းမွာ စိတ္ဝင္စားစရာ၊ သိထားစရာ၊ သတိထားစရာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကေတာ့ သက္ေတာ္ၾကီးရင့္လာျပီ ျဖစ္တဲ့ အေလာင္းစည္သူက သူ႕အမတ္ေတြကို သူမအိုေသးေၾကာင္း အသက္ၾကီးေပမယ့္ သူ႕မွာ စြမ္းရည္ေတြ၊ သတိၱေတြ၊ အားမာန္ေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေနေသးေၾကာင္း ျပသတာပဲျဖစ္ပါတယ္။

တေန႔. . . ညီလာခံဝင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေလာင္းစည္သူဟာ လက္ရံုးေတာ္ကို ဆန္႔ျပီး ၾကံဳးဝါးေတာ္မူတဲ့အခါ သက္ေတာ္ၾကီးလို႔ လက္ပ်ဥ္းေတာ္က်တာကို အမတ္ေတြက ျမင္ေတာ့ ရယ္ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒါကို အေလာင္းစည္သူက ရိပ္မိေတာ့ အမတ္ေတြကို “ဟယ္. . . အမတ္တို႔၊ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္သည္ ဦးေပါင္းက်ားနွင့္ ျမင္းက်ားစီး၍ တူးရြင္းေတာင္ေျခ၌ ေနဝင္လွ်င္ လာသမွ်လူကို အနိုင္အထက္ျပဳ လုေနသည္ကို အသင္တို႔ မၾကားကုန္သေလာ။ ထိုေယာက်္ားကို အသင္တို႔ေလးေယာက္ ရေအာင္ဖမ္းေခ်။ မရေသာ္ အသင္တို႔ကို မ်က္အံ့” လို႔ အမိန္႔ေတာ္ရွိတယ္။

ညေနခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ အမတ္ေလးေယာက္သည္ ျမင္းေလးစီးကို ယူျပီး ဦးေပါင္းက်ားနဲ႔ ေယာက်္ားကို ဖမ္းဖို႔ တူရြင္းေတာင္ေျခကို သြားၾကတယ္။

အေလာင္းစည္သူကလည္း ရုပ္ဖ်က္ျပီး တူရြင္းေတာင္ေျခကို အျပင္းသြားတယ္။ အမတ္ေလးေယာက္လည္း ဦးေပါင္းက်ားနဲ႔ ျမင္းက်ားစီးသူကို ေတြ႕ေတာ့ အရဖမ္းမယ္ဆိုျပီး လိုက္ၾကတယ္။ အေလာင္းစည္သူကလည္း ျမင္းကို တက္တံု၊ ခြာတံု၊ ခ်ဥ္းတံု အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ျပတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ေညာင္ဦးကမ္းပါးဆင္းျပီး ျမင္းေတာ္ပန္းတာကို ေရခ်တယ္။

အမတ္ေတြက . . .

“ထိုသူသည္ ငါတို႔ကို ေၾကာက္၍ ေခ်ာက္တြင္ဆင္းျပီး ေသေလျပီ” လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ အေလာင္းစည္သူလည္း ျမင္းေတာ္အပန္းေျပတာနဲ႔ ေခ်ာက္ကျပန္တက္ျပီး ျမင္းေလးစီးဝန္ရံေနတာကို လြတ္ေအာင္ထိုးေဖာက္ကာ ခ်ဥ္းတံု၊ ခြာတံုျပဳလုပ္တဲ့အခါ အမတ္ေတြလည္း “ဤလူကား လူမဟုတ္နိုင္၊ နတ္ဘီလူးပင္ျဖစ္တန္ရာသည္” လို႔ ေတြးျပီး ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေတြ ဝင္လာၾကသလို ဦးေပါင္းက်ားနဲ႔ ျမင္းက်ားစီးသူကို ဘယ္လိုမွ မဖမ္းႏိုင္ျဖစ္ၾကရတယ္။

မနက္မိုးေသာက္လို႔ ညီလာခံခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ အေလာင္းစည္သူက အမတ္ေလးေယာက္ကို . . .
“ဟယ္. . . အမတ္တို႔၊ ျမင္းက်ားစီးေသာသူကို အသင္တို႔ ေတြ႕မိေလာ” ဟု ေမးလိုက္တယ္။

အဲဒီမွာ အမတ္ေလးေယာက္ကလည္း . . .
“တင္ေလွ်ာက္ပါသည္ ဘုရား၊ ျမင္က်ားစီးေသာသူကား လူျဖစ္ဟန္မတူ၊ နတ္ဘီလူးျဖစ္ႏိုင္ရာသည္။ လူျဖစ္လွ်င္လည္း လူမည္ကားမဟုတ္၊ ၾကီးျမတ္ေသာ ဘုန္းတန္ခိုးရွင္ပင္ ျဖစ္တန္ရာသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဖမ္း၍မရႏိုင္ပါ” လို႔ နားေတာ္ေလွ်ာက္ၾကတယ္။

ဒီအခါမွာ အေလာင္းစည္သူက . . .
“ဟယ္. . . အမတ္တို႔၊ နင္တုိ႔ ငါ့ကို အိုျပီဟူ၍ မွတ္ၾကသည္။ ငါ မအိုေသး” ဟု မိန္႔ေတာ္မူလိုက္တဲ့အတြက္ ညီလာခံမွာ ခစားေနၾကတဲ့ မွဴးမတ္ဗိုလ္ပါေတြအားလံုးဟာ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းျပင္းစြာ ျဖစ္ကုန္ၾကရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ျပီးေတာ့ ဒီမင္းဟာ ဘုန္းလက္ရံုးေတြနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ မင္းျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆင္အတတ္၊ ျမင္းအတတ္၊ ေလးအတတ္ေတြလည္း တဖက္ကမ္းခတ္ အျပီးတိုင္တတ္ေျမွာက္တယ္လို႔ ရာဇဝင္ေတြက ဆိုတာေတြ႕ရတယ္။

တခါမွာေတာ့ အိႏိၵယက ပဋိကၠရားမင္းက သမီးေတာ္ကို ဆက္လာတာမွာ အေလာင္းစည္သူမင္းက ျမတ္ႏိုးေတာ္မူတဲ့အတြက္ “ပဘာဝတီ” ဆိုတဲ့အမည္နဲ႔ မိဖုရားအရာမွာထားျပီး အနိးမွာ လုပ္ေကြ်းေစတယ္။ တေန႔မွာ ခမည္းေတာ္ျဖစ္သူကို ခစားဖို႔သားေတာ္ေတြ ေရာက္လာၾကတဲ့အခါ ပဘာဝတီဟာ အေလာင္းစည္သူမင္းနဲ႔အတူ ထိုင္ေနရာက သလြန္ေတာ္ထက္က မဆင္းပဲေနပါတယ္။

အဲဒီလိုေနတာကို သားေတာ္ၾကီးျဖစ္တဲ့ မင္းရွင္ေစာျမင္ေတာ့ . . .
“မွဴးေတာ္မတ္ေတာ္တို႔အလယ္မွာ ငါ့သားၾကီးရွိလ်က္ႏွင့္ ကုလားမင္းသမီးသည္ သလြန္ထက္ေနရသည္။ ေနရာသည္ေလာ” လို႔ေတြးျပီး မ်က္ႏွာလြဲေနတယ္။
ျပီးေတာ့မွ ဆက္ျပီး မခစားေတာ့ပဲ ကိုယ္မက်န္းမာရွိတယ္လို႔ဆိုျပီး ထသြားတာကို အေလာင္းစည္သူမင္းက ျမင္လိုက္တယ္။

ေနာက္တစ္ခါလည္း အထိန္းေတာ္သား အနႏၱသူရိယကို သနားေတာ္မူလို႔ မင္းသားေတြသာ ဝတ္ထိုက္တဲ့ ဝတ္လံုကို ေပးေတာ္မူတယ္လို႔ ဆိုတယ္။

အဲဒီဝတ္လံုကို အနႏၱသူရိယဝတ္လာတာ မင္းရွင္ေစာကျမင္တဲ့အခါ “ဤအဝတ္ကား. . . မင္းထိန္း၊ မင္းယတို႔ ဝတ္ထိုက္ေသာအဝတ္မဟုတ္။ မင္းညီမင္းသားတို႔သာဝတ္ထိုက္ေသာ အဝတ္ ျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သို႔ အေရာေရာအေနွာေႏွာ မဝတ္ေလႏွင့္” လို႔ ဆိုလိုက္ျပီး ဝတ္လံုကို ခြ်တ္လဲေစတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းကို အေလာင္းစည္သူၾကားတဲ့အခါ “ငါေပးေတာ္မူ၍ဝတ္သည္ကို ငါမေသမီကပင္ ဤကဲ့သို႔ ျပဳက်င့္သည္။ ငါမရွိ၍ မင္းျဖစ္မူကာ ငါ့သားေတာ္၊ ငါ့သမီးေတာ္၊ မွဴးေတာ္မတ္ေတာ္တို႔ကို ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မည္မွာ မလြဲ” လို႔ေတြးျပီး မင္းရွင္ေစာကို အက်ဥ္းေႏွာင္အိမ္ထဲ ထည့္ထားလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မယ္ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ရတနာပံုမိဖုရားက သနားေတာ္မူဖို႔အေၾကာင္း တင္ေလွ်ာက္လို႔ “ငါျမိဳ႕တြင္မူမေနေလႏွင့္” လို႔ဆိုမိန္႔ျပီး ႏွင္ထုတ္လိုက္တယ္။ မင္းရွင္ေစာလည္း သူ႕ရဲ့ ျမင္းဆင္ဗိုလ္ပါေတြနဲ႔အတူ မႏၱေလးအေရွ႕ေတာင္ဘက္ ထြန္းတံုးပူတက္အရပ္မွာ ရြာတည္ျပီးေနတယ္။

အေလာင္းစည္သူဟာ သားေတာ္ၾကီးမင္းရွင္ေစာကို ပုဂံမွႏွင္ထုတ္ေတာ္မူျပီးေတာ့ သားေတာ္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ နရသူကို လုပ္ရည္ၾကံရည္ရွိတယ္လို႔ ဆိုျပီး ျပည္ထဲေရးအမွဳေတြကို စီရင္ကြပ္ညွပ္ေစတယ္။

ဘုန္းလက္ရံုး တန္ခိုးအာဏာနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီးဟာ နန္းစည္းစိမ္ ႏွစ္ (၇၀) ၾကာေအာင္ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိး၊ သာသနာေတာ္အက်ဳိးေတြကို ေဆာင္ရြက္လာခဲ့တဲ့ သက္ေတာ္ (၈၅) ႏွစ္ အေရာက္မွာ အသည္းအသန္ နာဖ်ားျခင္းျဖစ္ေတာ္မူတယ္။ အဲဒီအခါမွာေတာ့ သားေတာ္နရသူက ဖခင္ကို နန္းကခ်လိုက္ျပီး ေရႊဂူဘုရားမွာထားတယ္။

မင္းၾကီး သတိရလာတဲ့အခါမွာ “ငါ့နန္းမဟုတ္ပါတကား” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ေတြက “နန္းမဟုတ္ပါ၊ ေကာင္းမွဳေတာ္သာ ျဖစ္ပါသည္” လို႔ နားေတာ္ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ အဲဒီမွာ မင္းၾကီးက “ဘယ္သူ႕အတတ္နည္း” လို႔ ေမးေတာ့ “သားေတာ္နရသူရဲ့ အစီအမံျဖစ္ပါသည္” လို႔ ေလွ်ာက္တင္တာကို ၾကားလိုက္ရတဲ့အတြက္ ၾကီးစြာေသာအမ်က္ေတာ္ရွျပီး ကိုယ္ေတာ္အလံုးမီးကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစတယ္လို႔ ဆိုတယ္။

အဲဒါကို သိရေတာ့ အာဏာပလႅင္အတြက္ မိမိရဲ့ ဖခင္ရင္းကိုပင္ မညွာတဲ့ သားမိုက္ နရသူဟာ “မင္းၾကီးအနာမွထေျမာက္ေတာ္မူေခ်ေသာ္ ငါပ်က္ဆီးျခင္းသို႔ေရာက္ရေတာ့မည္” လို႔ ေတြးျပီး အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီးကို အဝတ္၊ ပုဆိုးေတြနဲ႔ ဖိျပီးသတ္လိုက္တယ္။

ေျပာရရင္ နရသူကေတာ့ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ အညစ္အစြန္းမ်ားတဲ့ မင္းဆိုးမင္းညစ္တစ္ပါးျဖစ္တယ္။ ဖခင္ရင္းကိုလည္း သတ္ခဲ့သလို၊ ေနာင္ေတာ္မင္းရွင္ေစာကိုလည္း မေကာင္းတဲ့ ဥဏ္နီဥဏ္နက္ေတြဆင္၊ ထီးနန္းအပ္ပါမည္လို႔ အယံုသြင္းျပီး စားေတာ္ထဲမွာ အဆိပ္ခတ္ခဲ့တဲ့ မင္းလည္း ျဖစ္တယ္။ ျပီးေတာ့ အေလာင္းစည္သူရဲ့ မိဖုရား ကုလားမင္းသမီးကိုလည္း မိဖုရားေျမွာက္ျပီးမွ သတ္ပစ္ခဲ့တဲ့မင္းလည္း ျဖစ္တယ္။ စိတ္ထားအလြန္ညံ့သလို ရက္စက္ယုတ္မာျပီး ေကာက္က်စ္တဲ့ မင္းလည္းျဖစ္တယ္။ ဒီမင္းနန္းစံခဲ့တဲ့ကာလမွာ မိဖုရားေတြ၊ မွဴးမတ္ဗိုလ္ပါေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုေတြလည္း စိတ္ဆင္းရဲ ပင္ပန္းျခင္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူလည္း ဇာတ္သိမ္းမလွခဲ့ပါဘူး။ ကုလားမင္းသမီးကို သတ္ပစ္တဲ့အတြက္ အိႏိၵယကုလားတိုင္းျပည္က ကုလားသူရဲေကာင္း (၇) ေယာက္ ေရာက္လာျပီး လုပ္ၾကံတာခံလိုက္ရတဲ့အတြက္ သမိုင္းမွာ “ကုလားက်မင္း” ဆိုတဲ့ အမည္ဆိုးနဲ႔ ေသခဲ့ရတဲ့ မင္းျဖစ္ပါတယ္။

၁၁၆၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ သားျဖစ္သူရဲ့ လက္ခ်က္နဲ႔ နတ္ရြာစံခဲ့ရတဲ့ အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီးကေတာ့ အိမ္နွိမ့္စံ (၁၅) နွစ္၊ နန္းစည္းစိမ္ (၅၄) ႏွစ္၊ သက္ေတာ္ (၆၉) နွစ္မွာ နတ္ရြာစံတာျဖစ္ျပီး အေနာ္ရထာမင္း၊ က်န္စစ္မင္းတို႔လိုပဲ ထင္ရွားတဲ့ ျပည္သူခ်စ္တဲ့ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တစ္ပါးအျဖစ္ သမိုင္းမွာ နာမည္ေကာင္းက်န္ခဲ့တဲ့ မင္းလို႔ဆိုလိုက္ပါရေစ။

ဟိန္းေဇ



မွတ္ခ်က္

ဘုန္းလက္ရံုး တန္ခိုးအာဏာနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီးဟာ နန္းစည္းစိမ္ ႏွစ္ (၇၀) ၾကာေအာင္ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိး၊ သာသနာေတာ္အက်ဳိးေတြကို ေဆာင္ရြက္လာခဲ့တဲ့ သက္ေတာ္ (၈၅) ႏွစ္ အေရာက္မွာ အသည္းအသန္ နာဖ်ားျခင္းျဖစ္ေတာ္မူတယ္။ လို႔ေရးသားထားသလို ၁၁၆၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ သားျဖစ္သူရဲ့ လက္ခ်က္နဲ႔ နတ္ရြာစံခဲ့ရတဲ့ အေလာင္းစည္သူမင္းၾကီးကေတာ့ အိမ္နွိမ့္စံ (၁၅) နွစ္၊ နန္းစည္းစိမ္ (၅၄) ႏွစ္၊ သက္ေတာ္ (၆၉) နွစ္မွာ နတ္ရြာစံတာျဖစ္ျပီး လို႔လည္းေရးထားပါတယ္။

ကမာၻ႕ဘဏ္၊ အာရွေဒသဆုိင္ရာ ဒါရိုက္တာ ဟု Eleven မွ ေဖာ္ျပခဲ႔ေသာ Mr. JELSON GARCIA မွ
Eleven အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ေ၀ျဖိဳးသို႔ေပးေသာ အိတ္ဖြင္႔စာ

Date: 09/13/2013 12:03 AM
Subject: Clarifying email on your article
________________________________________
Dear Wai Phyo,
It has come to my attention that your article appearing on Daily Eleven dated September 11, 2013 quoted me as saying:
* to the effect that Myanmar has $US 11 billion located in 5 accounts; and * that I work for the World Bank as Asia Manager.
Let me set the record straight.
First, I did not say in categorical terms that the government does have it in such number of accounts. As this part was discussed in the context of the larger session on processes of IFI re-engagement in Myanmar, I touched upon the accounts in connection with the arrears clearance options that were being considered in 2012. It was based on the information I and my colleagues received from our meetings with the World Bank and ADB in March and April 2012. Based on combined notes from me and colleagues who attended those meetings , they highlighted that Myanmar has reserves in some accounts but there were different estimated figures and they did not specify which banks the accounts were located.

Second, I do not work for the World Bank. As I and Khin Ohmar, our translator for the session clarified at the outset, I work for the Bank Information Center, an independent nonprofit organization. We have independently engaged with the World Bank since the late 1980s. As such, neither do we speak for nor represent the World Bank or any other multilateral development institutions.

Khin Ohmar simply translated what I said. The article does not accurately reflect mine and the translation. It would have been prudent on your side if you had verified with me or Khin Ohmar before publishing the article as it has been creating reactions from various quarters and is likely being blown out of proportion, which certainly is not in my control.

The World Bank issued a press release today (http://issuu.com/.../1...) clarifying on its behalf about my organization and the government accounts. If you need further information, it is best to contact their Yangon office (myanmar@worldbank.org<mailto:myanmar@worldbank.org>) or visit their website : http://www.worldbank.org/en/country/myanmar. I also copied the WB Myanmar Country Manager here.
I hope it helps you in setting the record straight.
Sincerely,
JELSON GARCIA Asia Program Manager Bank Information Center jgarcia@bicusa.org<mailto:jgarcia@bicusa.org>; Skype:jelson975 Ph: 202 6240622; Mob: 202 8022995 www.bicusa.org<http://www.bicusa.org/>s
( Credit to Oo Kyaw )
ျမန္မာႏုိင္ငံမွ      ျပည္ပတြင္ ဘဏ္စာရင္းငါးခုျဖင့္ အပ္ထားသည့္ ေငြမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၁ ဘီလီယံအထိ ရွိ၍ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သည့္အေကာင့္မ်ားဆိုသည္ကို ကမာၻ႔ဘဏ္က သိေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံအား ေၾကြးၿမီႏွင့္ပတ္သက္၍ ေျဖရွင္းရန္ နည္းလမ္းသံုးခုေပးခဲ့ ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ အဆိုပါဘဏ္စာရင္းငါးခုကို လံုး၀မထိသည့္နည္းလမ္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ ေၾကာင္း ကမာၻ႕ဘဏ္၊ အာရွေဒသဆုိင္ရာ ဒါရိုက္တာ Mr. Jelson Garcia က ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု Eleven Media မွ စာနယ္ဇင္းက်င္႔၀တ္အား ေဖာက္ဖ်က္၍ မေလ်ာ္ကန္စြာေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။

အဆိုပါသတင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကမာၻ႔ဘဏ္က စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္တြင္ သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ရာ Mr. Jelson Garcia သည္ NGO အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည့္  Bank Information Center(BIC) တြင္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနသူ တစ္ဦးသာလွ်င္ျဖစ္ၿပီး ကမာၻ႔ဘဏ္(The World Bank) အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ မည္သို႔မွ သက္ဆုိင္ျခင္းမရွိသည့္အျပင္ ကမာၻ႕ဘဏ္အဖြဲ႕အစည္း၏ ကိုယ္စားျပဳ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူတစ္ဦး မဟုတ္ေၾကာင္း၊  ကမာၻ႕ဘဏ္၏ ေၾကြးက်န္မ်ားကို ရွင္းလင္းရန္နွင့္ ႏွစ္ရွည္အတိုးမဲ့ေခ်းေငြမ်ားကို ျပန္လည္ရယူႏိုင္ရန္အတြက္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရသည္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ သည့္ ဆံုးခ်တ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ထိုႏွစ္ရွည္အတိုးမဲ့ေခ်းေငြမ်ားကို            ျမန္မာ ျပည္သူမ်ား အကိ်ဳးခံစားခြင့္ရရွိနုိင္မည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ ရြက္ရာတြင္ အသံုးျပဳသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံအစိုးရအေနျဖင့္ စီးပြား ေရးဆိုင္ရာ ဖိအားမ်ားျဖစ္ေပၚလာႏုိင္သည့္ကာလတြင္ ဂရုျပဳေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္း၏ ယံုၾကည္မႈရရွိေစမည့္ အေပါင္းလကၡဏာတစ္ရပ္ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား ေခ်ာေမြ႔လြယ္ကူေစရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေငြလဲလွယ္ႏႈန္းမ်ားကို တည္ၿငိမ္ ေအာင္ စီမံေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားဘဏ္စာရင္းမ်ား ထားရွိျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ မ်ား၏ ပံုမွန္လုပ္ငန္းတစ္ရပ္ဟု ကမာၻ႕ဘဏ္က ယူဆေၾကာင္း ပါရွိပါသည္။

ျပည္ေရႊျမန္မာျဖစ္ဖုိ႔ မျဖစ္မေနေဆာင္ရြက္ရမဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္နည္း အပိုင္း(၁) + (၂)

From : ..Jing Hpaw Land
 
လက္ရွိအေျခအေနမွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းအားလံုးနည္းပါးနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲဘို႔အတြက္ MPC (Myanmar Peace Center) က ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳၿပီး လုပ္ေနတာအေတာ္ေလးခရီးေရာက္ ေနတာျမင္ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ႔လုပ္ ေနတာဟာ အခုမွမဟုတ္ပါဘူး..ယခင္တပ္မေတာ္အစိုးရလက္ထက္ကတည္းက
တစိုက္မတ္မတ္ေဆာင္ရြက္ခဲ႔တဲ႔ ရည္ရွည္လုပ္ငန္းႀကီးတစ္ခုပါ။ ယခင္တပ္မေတာ္အစိုးရ လက္ထက္တုုန္းက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းႀကီး (၁၇) ဖြဲ႔နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိခဲ႔ပါတယ္။
အခု ဒီမိုကေရစီအစိုးရသစ္ လက္ထက္မွာလဲ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အဆင့္ဆင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းေတြေဆာင္ရြက္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္
ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါဆိုရင္ ျမန္မာျပည္တစ္ကယ္ေအးခ်မ္ေတာ့မွာလား?
ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနာက္ေၾကာင္းကို ျပန္ၾကည့္ဖုိ႔ အတိတ္ကို ျပန္ေတြးဖုိ႔ လက္နက္ ကိုင္အဖြဲ႔အစညး္ေတြဟာ ဘာေၾကာင့္လက္နက္ကိုင္တိုက္ခိုက္ခ်င္ေနၾကတာလဲဆိုတာေတြကို သိဖုိ႔လိုပါတယ္။ MTA,SSA,WUSA,PNO,PNA,DKBA,KIO စသည္ျဖင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးရယူႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဘယ္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕အစည္းကိုမွ ထိခိုက္နင့္နာေစလိုတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိဘဲ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္တိုင္းရင္းသားဆိုတဲ႔လူမ်ိဳးေတြက
နာမည္အတပ္ခံဘဲရွိတာပါ။ဘယ္အဖြဲ႔မွအမ်ိဳးခ်စ္လို႔စစ္တိုက္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ကိုယ္က်ိဳးစည္းပြားရွာေနၾကတာၾကည့္ပါဘဲ။ အစိုးရနဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရမယူခင္တုန္းက ေတာထဲကေနတရားမ၀င္
ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားရွာတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းယူၿပီးေတာ့ေရာပိုေတာင္အခြင့္အေရးရသြားေသး တယ္၊ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနာမည္ခံၿပီး တရားမ၀င္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားရွာတယ္။
KIO ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူၿပီးဘာလုပ္လဲ?
၁၉၉၄ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူၿပီးကတည္းက ၂၀၁၁ အစိုးရတပ္ေတြနဲ႔ တိုက္ပြဲမျဖစ္ခင္ အထိ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာရွိသမွ်သစ္ေတြအကုန္ခုတ္တယ္။ဘိန္းစိုက္တယ္။ဖားကန္႔၊ေတာေမွာ္၊လံုခင္ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာရွိသမွ် ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္၊ေရႊေမွာ္ေတြကေန ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ေရႊေတြကို အဖြဲ႔အစည္းအမည္ခံတူးတယ္။ ေက်ာက္စိမ္း၊သစ္၊ေရႊေတြကို တရုတ္ျပည္ခိုးထုတ္တယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာရွိသမွ်စည္းပြားေရးလုပ္ငန္းလိုင္စင္ေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔အမည္ခံနဲ႔ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ျပီး အကုန္လုပ္တယ္။ တရုပ္ျပည္ကေနျမန္မာျပည္၀င္သမွ် ေမွာင္ခုိပစၥညး္၊ အထည္အလိပ္၊လူသုံုးကုန္ ေတြကို အဖြဲ႔အစည္းအမည္ခံကားေတြနဲ႔ မူဆယ္လမ္းေၾကာင္းက သြင္းတယ္။ဗန္ေမာ္လမ္းေၾကာငး္ကသြင္းတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔အစညး္ကလူ၊ကား ေတြဆိုေတာ့ လမ္းမွာ ဘယ္အဖြဲ႕ကမွ မစစ္ဘူး။ ႏွစ္ကာလၾကာလာေတာ့ ျပည္သူေတြကမြဲသထက္မြဲ၊ ဘာမွ လုပ္စားစရာမရွိေတာ့ဘူး၊ KIO က တျဖည္းျဖည္းခ်မ္းသာလာတယ္။ ၿပီးေတာ့လိုင္ဇာကိုခြထိုင္၊ တရုတ္နဲ႔ေပါင္းလက္နက္ေတြစု၊အင္အားေတာင့္တင္းေအာင္လုပ္တယ္၊ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာၾကီးကို ကိုင္ထားၿပီး တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အစိုးရနဲ႔ အဆင္မေျပရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဖ်က္ၿပီး ျပန္တိုက္ ဖုိ႔ ေကာင္းေကာင္းအားေမြးထားတယ္။
UWSA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူၿပီးဘာလုပ္လဲ?
UWSA ဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊အထက္ကနည္းလမ္းအတိုင္းဘဲ၊ ပန္ဆန္းကို ၿမိဳ႕တည္ၿပီး ”၀”နယ္တစ္ခုလံုးကို ဘိန္းစိုက္တယ္။တရုတ္နယ္စပ္မွာရွိသမွ် ေမွာင္ခုိ လုပ္ငန္း အကုန္လုပ္တယ္။ ”၀”နယ္တင္မကဘူး၊ မိုးကုတ္၊မိုင္ရွဳးလို ရတနာေျမေတြမွာပါ အစိုးရဆီကေနလုပ္ကြက္ေတာင္ျပီး ေက်ာက္ကုမၸဏီေတြေထာင္တယ္၊မႏၱေလး၊ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ အၾကီးစားလုပ္ငန္းလိုင္စင္ေတြ အစိုးရဆီကေနၿငိမ္းခ်မ္းေရးအမည္ခံေတာင္းျပီး အၾကီးအက်ယ္လုပ္တယ္။ ”၀” ဆိုတဲ႔လူမ်ိဳးေတြမွာ ေခါင္းေဆာင္ေနတာက တရုတ္ေတြၾကည့္ ဘဲဆိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္အထိစီးပြားေရးေသာငး္က်န္းသလဲဆိုရင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ႔ သားသတ္လိုင္စင္ေတြပါ ေမာင္ပိုင္စီးထား လိုက္ေသးတယ္။ စည္းပြားေရးလဲေတာင့္တင္ လာ၊အင္အားလည္းေတာင္းလာ၊အားေမြထားတာလည္းၾကာၿပီ ဆိုေတာ့ ဟိုတစ္ေလာက ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင္းရျပည္နယ္ေပးထားတာေတာင္ မေၾကနပ္ေသးလို႔ ျပည္နယ္ပါ ထေတာင္း လိုက္ေသးတယ္။ ထိုးနည္းလည္းေကာင္းဘဲအစိုးရကို ျပန္တိုက္ဖုိ႔ ေကာင္းေကာင္း အားေမြးေနတယ္။
PNO,PNA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူၿပီးဘာလုပ္လဲ?
PNO, PNA ပအို၀္႔ အဖြဲ႕ေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူၿပီးေတာ႔ ေရာ ဒီလမ္းစဥ္ပါဘဲ၊ PNO, PNA အမည္ခံတဲ႔ ေက်ာက္ကုမၸဏီေတြ မိုင္းရွဴး၊မိုးကုတ္၊ဖားကန္႔ ရတနာေျမေတြမွာ ေထာင္တားတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္က ေက်ာက္တလံုး၊ဆီဆိုင္၊ဘန္ယဥ္၊ေနာင္ေထာ္၊ေက်ာက္တန္း၊လြိဳင္လင္၊စတဲ႔ ပအို႔၀္ နယ္ေျမေတြမွာ ဘိမ္းစိုက္တယ္၊ တရားမ၀င္သစ္၊ခဲ၊ခေနာင္စိမ္ေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔ အစည္းအမည္သံုးၿပီးခုိးထုတ္တယ္။ကိုယ္ၾကိဳးစီးပြားရွာတယ္။ ပအို႔၀္ အဖြဲ႔ကေတာ့ တစ္ဘက္က ရွမ္းရဲ႕ရန္ကို ေၾကာက္ရတာရယ္၊လူမ်ိဳးစုအေနနဲ႔ ရွမ္းေလာက္မ်ားတာရယ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူထားမွ ကိုယ္က်ိဳးစည္းပြားရွာရတာ ပိုအဆင္ေျပမွာေတြကိုတြက္ခ်က္ျပီး စည္းပြားေရးေတာင့္တင္း လာေတာ့ အျဖဴေရာင္နယ္ပယ္ထဲကို လံုးလံုး၀င္ေရာက္ဖုိ႔ အသားေပးထားပါတယ္။ ေက်ာက္စိမ္း နဂါးလို႔နာမည္ၾကီးျပီးလူသိမ်ားတဲ႔ ဦးေန၀င္ထြန္းဆိုရင္ သူ႔သမီးေတာင္ အဆိုေတာ္
ေဇာ္၀င္းထြဋ္ သား အီတိုနဲ႔ ေပးစားထားလိုက္ေသးတယ္။
DKBA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူၿပီးဘာလုပ္လဲ?
ျမ၀တီ၊မဲေစာက္ လမ္းကို အပိုင္စီးၿပီး ေၾကာေထာင့္ေနာက္ခံ မတရားစီးပြားရွာတယ္။ ျမ၀တီဘက္ကေန ေမွာင္ခို၀င္ သမွ် ပစၥည္းေတြရဲ႕ ၉၅ % ဟာ DKBA အဖြဲ႕စည္းကသြင္းတာေတြၾကည့္ဘဲ၊ ေနာက္တစ္ခုက အ႔ဲဒီလမ္းေပၚမွာ တရား၀င္ လက္နက္ ကိုင္ၿပီး စက္ေၾကးေကာက္တယ္၊ျမန္မာဘက္ကေန ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို လူကုန္ကူးတယ္၊ သစ္ခိုးထုတ္တယ္၊ကၽြဲ၊ႏြား ေမွာင္ခို လုပ္တယ္၊ သူ႔တို႔လိုခ်င္တဲ႔ အခြင့္အေရးမေပးရင္ ေတာထဲျပန္၀င္မယ္။ ၂၀၁၀ မွာ ေစာလွဘြယ္ ေတာထဲျပန္၀င္သြားတာတဲ့ သာဓက ကိုၾကည့္ရင္ ဘာလဲဆိုတာ အထင္အရွားႀကီးေပၚေနတာဘဲ၊ တပ္မေတာ္က မိေအးႏွစ္ခါ နာတယ္။
MTA,SAA နဲ႔ ရွမ္းအဖြဲ႔ေတြေရာဘာလုပ္လဲ?
SSA ေတာင္ပိုင္ ၀မ္ဟိုင္းနဲ႔ ေျမာက္ပိုင္း စိန္ေက်ာ့ မွာ ၂ ေနရာခြဲၿပီး ျပည္သူေတြဆီက အဆီအႏွစ္ ေတြအကုန္ စုပ္တယ္၊ ရွမ္း၊ပအို၀့္ ရြာေတြမွာ ဘိမ္းစိုက္ခိုင္းတယ္၊ ၁၂ လပိုင္းဘိမ္းရာသီဆိုရင္ ဘိမ္းလိုက္သိမ္းၿပီး တရုတ္နဲ႔ ထိုင္းကိုပို႔တယ္၊သစ္၊ခေနာက္စိမ္း၊ေက်ာက္ ေမွာင္ခုိအႀကီးအက်ယ္လုပ္ တယ္၊ ရွမ္းေတာင္က နမ့္စန္ ၿမိဳ႕မွာ ဆိုရင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ နာမည္ခံၿပီး စည္းပြားေရးေတြလုပ္ေနတာ ဘာေတြမွန္းကို မသိေတာ့ေအာင္ ရွိသမွ်အကုန္လုပ္တယ္၊ MTA နားရိုင္း၊ SSS၊ ရလလဖ နဲ႔ အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြာကြဲေနတဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႕ေတြက ေတာင္ႀကီးနဲ႔ က်ိဳင္းတုန္ဆက္ထား တဲ႔ ျပည္ေထာင္စုလမ္းမႀကီးကုိ ေၾကာေထာင့္ေနာက္ခံျပဳျပီး ထိုင္းနဲ႔ တရုတ္က က ၀င္သမွ်ေမွာင္ခုိပစၥည္းေတြကို သြင္းတယ္၊
တစ္ကယ္ေတာ့ လက္နက္ကိုင္ၿပီး တိုင္းရင္းသား လူေတြရဲ႕ရိုးသားမႈကို အခြင္းေကာင္းယူ ကိုယ္က်ိဳးရွား ေနၾကတာပါဘဲ၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေတြအေနနဲ႔ သူတို႔လူမ်ိဳးလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔စည္းေတြရဲ႕လုပ္ရပ္နဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဘာမွ မသိရွာဘဲ ငါတုိ႔လူမ်ိဳး ငါတို႔ ေကာင္းဖုိ႔လုပ္ ေနတာပါဆိုၿပီး ငါတို႔ အမ်ိဳးဆိုတဲ႔ ေသြးရင္းစိတ္နဲ႔သာ ေထာက္ခံေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေတြဟာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ လူေနမႈ အဆင့္အတန္းနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အလြန္နည္းေနေသးလို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚ အေမ်ာ္အျမင္နဲ႔ ဘ၀ေတြ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ဖုိ႔ အလြန္လိုအပ္ပါတယ္၊ ဒါမွသာ အမွန္တရားကို နည္းလမ္း တစ္က်ေတြေခၚ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ လာႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ႔ေဆာင္ရြက္မယ္ Try to Peace ,casefire ဆိုၿပီး လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဆင့္ဆင့္ ရေအာင္ေဆာင္ရြက္ရင္ တစ္ကယ္ဘဲ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရး Infinity Peace Sign ျဖစ္သြားမွာလား၊ ဒါဟာ must be မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊ျဖစ္ရင္ေတာ့ ျဖစ္လိမ့္မယ္ should be အဆင့္ေလာက္ဘဲမွန္းလို႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္ေတြ ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ေနာက္ျပန္ၾကည့္ၿပီး သံုးသပ္ဖုိ႔လိုပါတယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုမွာ လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕အစည္းက ထိပ္ပိုင္ေခါင္းေဆာင္၊အ၀န္းအ၀ိုင္းေလာက္နဲ႔ ေျပလည္ယံုေလာက္နဲ႔ဆိုရင္ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရး ရၿပီးလို႔သတ္မွတ္လို႔မရပါဘူး။
ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ေတာ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေတြဟာ စနစ္တက်ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ထားတာ မဟုတ္တဲ႔အတြက္ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အာဏာနဲ႔ အမိန္႔ဟာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုလံုးအေပၚမွာ သက္ေရာက္မႈ အျပည္႔အ၀ မရွိပါဘူး၊ အေပၚက ဒါမလုပ္နဲ႔လို ႔ အမိန္႔ေပးေပမဲ႔ နီးေနတဲ႔သူေတြက လိုက္နာရင္ေတာ့လိုက္နာမယ္ ။ ဒ ါေပမဲ႔ အေ၀းမွာ ရွိတဲ႔ လက္ေအာက္ကေတာ့ သူတစ္လူငါတစ္မင္းနဲ႔ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနၿပီး နာခံခ်င္မွ နာခံပါလိမ့္မယ္၊ ဥပမာ တစ္ခုေျပာရရင္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမွာ အင္အားအၾကီးဆံုးျဖစ္ခဲ့တဲ႔ ဦးခြန္ဆာ(MTA)_ လက္နက္ခ် အလင္း၀င္ခဲ့ေပမဲ႔ ရွမ္းေသာင္းက်န္းသူ ေတြ ေပ်ာက္မသြားပါဘူး၊ သ႔ူေနာက္က ရြက္ဆစ္က ျပန္ထြက္သြားျပီး အခုဆို RCSS၊SSA ဥကၠဌ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးဆိုၿပီးေတာင္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ ဆိုၿပီး ျပန္လည္ၿပီး တစ္စခန္းထ လာခဲ႔တာ ျမက္၀ါးထင္ထင္ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ႔ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြလည္း ဒီလိုပံုစံေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနပါေသးတယ္၊
တိုတိုေျပာရရင္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူလိုက္ ျပန္၀င္လိုက္ ၊ ျပန္ထြက္လိုက္နဲ႔ သံသရာလည္ ေနၿပိီး တစ္ကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အစစ္အမွန္ ရမလာပါဘူး၊ လိုက္တိုက္ေနရတဲ႔ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အင္အား၊လူ၊လက္နက္၊အခ်ိန္နဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ဘ႑ာေတြ ကုန္ပါတယ္၊
အခုလည္း အစိုးရသစ္အေနနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းေတြ အဆက္မျပတ္ေဆာင္ရြက္ေနတာ ေတြ႔ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္ ဒါဆိုရင္ ျပည္နယ္အဆင့္၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ဆိုၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလက္မွတ္ေတြ ထိုးၿပီး သြားရင္ တစ္ကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းသြား မယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါသလား?
ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္ပါတယ္?
ဒါနဲ႔တင္ရပ္ေနလို႔ မရပါဘူး။ ဒီေန႔ ဒီစနစ္နဲ႔ ဒီေခတ္မွာ မွန္ကန္တဲ႔နည္းလမ္းတစ္ခုကို ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားအသံုးၿပဳဖို႔ အင္မတန္လိုအပ္ပါတယ္။ မုန္႔လံုးကို စကၠဴကပ္ေနရင္ေတာ့ မၿပီးျပတ္ႏိုင္တဲ႔ ေသာင္းက်န္းသူ သူပုန္ေတြ ထာ၀ရတိုက္ေနရတဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြ အတြက္ မိေအးႏွစ္ခါနာပါတယ္၊ တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ အသက္၊ေသြး၊ေခြ်းေတြကို ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ အဓိပၸါယ္မဲ႔လမ္းစဥ္းကို လက္ကိုင္ျပဳၿပီး ကိုယ္က်ိဳးရွာ ေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ႔အစည္းေတြကို ႏွိမ္ႏွင္းဖုိ႔ ေပးစပ္ေနရရင္ တိုင္းျပည္နာပါတယ္။
 

အမွန္ဘာသာေရးျပႆနာ မဟုတ္ဘူး နယ္ေျမလုတဲ့ျပႆနာ ပထ၀ီ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ

  စာေရးဆရာ ေက်ာ္၀င္းႏွင့္ေမးျမန္းျခင္း

ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ေလ့လာ ေစာင့္ၾကည့္သူလည္းျဖစ္၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးႏွင့္ ဥပေဒေရးရာ ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕၀င္လည္း ျဖစ္သူ စာေရးဆရာ ေက်ာ္၀င္းကို ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ ထက္ႏုိင္ေဇာ္က ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းထားေသာ အခ်က္မ်ားမွ အခ်ိဳ႕ကို ဗဟုသုတအလို႔ငွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ေမး။     ။ သမၼတနဲ႔ လႊတ္ေတာ္အၾကားမွာ အျမင္မတူတာေတြ ရွိတယ္၊ ပြတ္တိုက္မႈေတြ ရွိလာတယ္၊ အာဏာရပါတီ ႀကံ့ခုိင္ေရးပါတီနဲ႔ စစ္တပ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အၾကားမွာေတာင္ အျမင္မတူဘဲ သေဘာထား ကြဲလြဲမႈေတြ ျဖစ္လာတယ္ ဆုိတဲ့ ေဝဖန္မႈေတြ ရွိေနေတာ့ တိုင္းျပည္က ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ ၿပီးေတာ့ စစ္တပ္က အာဏာျပန္သိမ္းတာမ်ိဳးအထိ ျဖစ္လာႏုိင္မလား။
ေျဖ။     ။ ေယ်ဘုယ် ေျပာရင္ေတာ့ Power Elite ေပါ့။ Elite ဆိုတဲ့စကားက စေျပာရမယ္။ Elite ကို ဗမာ လက္၀ဲသမား ေတြက လူ႔မလိုင္တို႔၊ ေရေပၚဆီတို႔ ဆိုၿပီး သံုးတယ္။ မႀကိဳက္တဲ့ အဓိပၸာယ္နဲ႔ ဘာသာျပန္ၾကတယ္။ အဲဒါက အရာခပ္သိမ္း မမွန္ပါဘူး။ Elite ဆုိတာက အစုအေ၀း တခုမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာအရ သူမ်ားထက္ ေခါင္းတလံုး ျမင့္တဲ့သူ။ Political Elite လို႔ ေျပာရင္ ႏုိင္ငံေရးၾသဇာမွာ သူမ်ားထက္ ေခါင္းတလံုး ျမင့္တဲ့သူကို ေျပာတာ။ ျမန္မာျပည္မွာ Political Elite လို႔ေျပာရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေပါ့။ Power Elite က အခု အစုအေနနဲ႔ ၃ စု ကြဲေနတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ တစုကေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အမႉးျပဳတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာေပါ့၊ တစုကေတာ့ ဦးေရႊမန္းတို႔ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္တုိ႔ ဦးေဆာင္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ အစုေပါ့၊ ေနာက္တစုကေတာ့ တပ္ေပါ့။
အခု ျပန္ၾကည့္ေတာ့ တပ္က ဘယ္ႏုိင္ငံေရး ပါတီနဲ႔မွ မပတ္သက္ဘဲ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေနတဲ့ သေဘာရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္မွာ မဲေပးတဲ့ ပံုစံေတြၾကည့္ရင္ USDP က တင္လည္း တပ္က သူ႔မူနဲ႔သူပဲ။ အစိုးရက တင္တဲ့ဟာေတြလည္း သူ႔မူနဲ႔သူပဲ။ တပ္က တစံုတရာ လြတ္လပ္လာတယ္လို႔ ယူဆရမယ္။ဒါက တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းတဲ့ လကၡဏာလို႔ ထင္တယ္။
တပ္ရဲ႕ ရပ္တည္မႈကို က်ေနာ္ အကဲခတ္ရသေလာက္ေတာ့ တပ္က ဒို႔တာ၀န္အေရးသံုးပါးနဲ႔ အေျခခံဥပေဒ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ဆိုတဲ့ အေပၚမွာ ထုိင္ထားတယ္။ ထိုင္ထားတယ္လို႔ ယူဆရတယ္။ ဆိုေတာ့၊ ဒို႔တာ၀န္အေရးသံုးပါးကို ထိခိုက္လာတဲ့ ေဘာင္အထိ အတိုက္အခံဘက္က ေတာင္းခဲ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျခခံဥပေဒကို လံုး၀ဖ်က္သိမ္းၿပီး အသစ္ေရးရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ေတာင္းခဲ့ရင္ေတာ့ တပ္က တခုခု တုန္႔ျပန္လိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ တပ္နဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ႏုိင္တယ္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ တပ္ရဲ႕ သေဘာတူညီမႈမရွိဘဲနဲ႔ ဘာမွလုပ္လုိ႔မရဘူး။
ေမး။     ။ အခု တိုင္းျပည္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးက ၂၀၁၅ ကို ေစာင့္ၾကည့္ရေတာ့မယ္၊ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD သာ Landslide ႏိုင္ခဲ့ရင္ အခု ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈက ေခ်ာေမြ႕ပါေတာ့မလား၊ စစ္တပ္က ႏုိင္ငံေရးမွာ ျပန္ပါလာ ႏုိင္လား၊ လက္ရွိအာဏာရ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီကေရာ ေရြးေကာက္ပြဲကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္၊ တရားမွ်တစြာနဲ႔ လုပ္ေပးပါ့မလား။
ေျဖ။     ။ ၂၀၁၅ မေရာက္ေသးခင္ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာေတာင္ မေရရာလွဘူး။ သူမတုိင္ခင္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ ျပႆနာတခ်ိဳ႕ကို အရင္ အေျဖ ရွာႏုိင္ဖို႔လိုတယ္။ အဲဒါက အေျခခံဥပေဒ ေျပာင္းလဲေရးနဲ႔ ဖက္ဒရယ္ ကိစၥပဲ။ တပ္နဲ႔ထိပ္တိုက္ ေတြ႕ႏုိင္မယ့္၊ တနည္း ေျပာရရင္ တပ္ကေျပာထားတဲ့ ေဘာင္ထက္ ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ ေတာင္းလို႔ရွိရင္ ျပႆနာ ရွိႏုိင္တယ္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ကိုပဲ တမ်ိဳးတမည္ ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။
ေမး။     ။ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကစၿပီး စစ္တပ္က ႏုိင္ငံေရးကေန တဖဝါးမွ မခြာခဲ့ဘူး။ အခုခ်ိန္အထိပဲ ဆိုေတာ့ သူမပါရင္ကို အေျပာင္းအလဲ လုပ္လို႔မရဘူးဆိုတဲ့ ယူဆခ်က္မ်ိဳးေတြကလည္း ရွိေနေတာ့ တခ်ိဳ႕ သံုးသပ္တာက စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းစရာ မလိုပါဘူးတဲ့။ အခုတိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ။ တိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နယ္ေတြ မွာလည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြက စစ္တပ္ အၿငိမ္းစားေတြ။ ေနာက္ ဌာနဆိုင္ရာေတြမွာ အရာရွိေတြကလည္း တပ္က မိုးက် ေရႊကိုယ္ေတြ။ အစိုးရ၀န္ႀကီးေတြကို ၾကည့္လည္း တပ္က အမ်ားစုဆုိေတာ့ အာဏာထပ္သိမ္းဖို႔ လုိေသးလားဆိုတဲ့
ေမးခြန္း ျဖစ္လာေတာ့ ဘယ္လိုျမင္လဲဆရာ။
ေျဖ။     ။ ဗမာျပည္မွာ တပ္က ႏုိင္ငံေရး မက္ထရစ္ထဲကို ေရာက္ေနတာ ၾကာလွၿပီ။ တိတိက်က် ေရာက္လာတာေတာ့ ၆၂ ခုႏွစ္ ေပါ့။ အဲဒီမတုိင္ခင္ ၅၈ ခုႏွစ္ မွာလည္း တပ္က တခါေရာက္တယ္။ အဲဒီမတိုင္ခင္လည္း တပ္ကၾသဇာ ႀကီးတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေနလို႔။ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ စစ္တပ္အင္အား ႀကီးတာ သဘာ၀ က်တယ္။ တၿပိဳင္နက္တည္းပဲ စစ္ျဖစ္ေနရင္ စစ္ေဘာင္က်ယ္မယ္၊ စစ္ေဘာင္က်ယ္ရင္ ဒီမိုကေရစီ ေဘာင္က်ဥ္းမယ္။ ဒါကေတာ့ Reality ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မတတ္ႏုိင္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ စစ္တပ္နဲ႔ေတာ့ Deal လုပ္ႏုိင္ရမယ္။
ခုနက ေမးခြန္းကို ျပန္ဆက္ရရင္ အမွန္ပဲ။ အခု အေျပာင္းအလဲကိုေတာင္ စလိုက္တာက အရင္အစိုးရ၊ တည့္တည့္ေျပာရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ။ သူခြင့္ျပဳလို႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ ျဖစ္လာတာ။ သူခြင့္မျပဳရင္ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီေအာက္မွာ အရင္အစိုးရက လူေဟာင္းေတြ အာဏာဆက္ယူတာလည္း အမွန္ပဲ။ သို႔ေသာ္ ဒါကို ရန္လုပ္ေနလို႔ မရဘူး။ သူ႔ဟာသူ သဘာ၀က်က် ျဖစ္လာတဲ့ အခ်င္းအရာ။ အဲဒီေတာ့ ျပႆနာက အဲဒီလူေတြ အေနနဲ႔က တဘက္က လူေတြ ေတာင္းတာ ေတြကို မလိုက္ေလ်ာဘဲ ေတာင့္ခံမယ္ ဆုိရင္ စစ္တပ္က အာဏာျပန္သိမ္းစရာ မလိုဘူး။ အဲဒီလူေတြ ကိုယ္တုိင္က တဘက္က အလြန္အကၽြံ ေတာင္းဆိုလာရင္၊ အလြန္အကၽြံလို႔ ေျပာရတာလည္း ေကာင္းေတာ့ မေကာင္းဘူး ေပါ့ဗ်ာ။ စံအရ ေျပာရရင္ေတာ့ လြန္တယ္ကၽြံတယ္ မရွိပါဘူး။ သို႔ေသာ္ လက္ေတြ႕မွာ အႏၱရာယ္ရွိလို႔ က်ေနာ္က အလြန္အကၽြံလို႔ ေျပာတာ။ လက္ရွိ ေခါင္းေဆာင္ေတြက အလြန္အကၽြံ ေတာင္းဆိုတာေတြ လက္ခံလိုက္ရင္ တပ္က ၀င္ပါႏုိင္တယ္။
အခုတပ္က အေျခခံဥပေဒ ဖ်က္ပစ္၊ အသစ္ျပန္ဆြဲ ဆိုတာမ်ိဳးကို လက္ခံလက္မခံ မေသခ်ာဘူး။ လက္ရွိ ေခါင္းေဆာင္ေတြကလက္မခံဖို႔ မ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံေသကံမ ေျပာမရဘူး။ ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္သတိျပဳမိတာ တခုရွိတယ္။ လႊတ္ေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြေရာ၊ အစိုးရအဖြဲ႕က ေခါင္းေဆာင္ေတြေရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ဦးေဆာင္မႈ ရခ်င္တယ္။ တနည္းေျပာရရင္ ဒီမိုကေရစီ ခ်န္ပီယံ ျဖစ္ခ်င္ေနၾကတယ္။
အဲဒီစိတ္က လြန္ကဲသြားလို႔ရွိရင္ လိုက္ေလ်ာမႈေတြ မ်ားသြားႏုိင္တယ္။ လိုက္ေလ်ာမႈေတြ မ်ားသြားရင္ေတာ့ တပ္ကလည္း အေျခခံဥပေဒ ေစာင့္ေရွာက္ေရးနဲ႔ ဒို႔တာ၀န္အေရး ၃ ပါး ထိပါးလာတဲ့ဘက္ ေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒီလို ေရာက္သြားရင္ ေတာ့ စစ္တပ္ ပါလာႏုိင္တယ္။ မေရာက္သေရြ႕ကေတာ့ မပါႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႔ အာဏာသိမ္းမလား၊ မသိမ္းဘူးလား ဆိုတာ ကံေသကံမ ေျပာလို႔မရဘူး။ ဘက္ေပါင္းစံု ၾကည့္ဖို႔လိုမယ္။ အထူးသျဖင့္ ရယ္ဒီကယ္ ေထာင္ေျခာက္ထဲကို လိမ့္မက်ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။
ေမး။     ။ အခုေနာက္ဆံုး သိခ်င္တာက သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္ေရာက္မွ သိသာလာတဲ့ ျပႆနာေပါ့။ အဲဒါက ဘာသာေရး လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡေတြ အေၾကာင္းပါ။ ဒီၾကားထဲ မ႐ိုးသားတဲ့သူေတြက ေကာလာဟလေတြ ထုတ္တယ္။ လူေတြက ေဒါသေတြ ထြက္ၾက။ လိုအပ္တာထက္ ပိုတုန္႔ျပန္ၾကတယ္။ အစိုးရကလည္း ေကာင္းေကာင္း မကိုင္တြယ္ႏိုင္ ေသးဘူး။ မိတၳီလာ ျဖစ္စဥ္မွာဆိုရင္ ရဲေတြရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ ဗီဒီယိုေတြ ထြက္လာတယ္။ အမ်ိဳးသားေရးဟာ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ခံတပ္ ျဖစ္လာၿပီလား။ ဒီျဖစ္စဥ္ေတြက ႐ိုးသားမႈေကာ ရွိရဲ႕လား။
ေျဖ။     ။ ဆရာေတာ္ ဦး၀ီရသူတို႔ ဘာတို႔ ကိစၥေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္က ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လို႔ သိပ္မေ၀ဖန္ခ်င္ဘူး။ သတိတခုေတာ့ ေပးခ်င္တယ္၊ ဘာသာေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး ေရာေထြး မက်င့္သံုးမိေစဖို႔ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာတဲ့ မိတၳီလာမွာ ရဲေတြက ရပ္ၾကည့္ ေနတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ၾကားတဲ့ သတင္းက တမ်ိဳး၊ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ သတင္းက အေနာက္ မီဒီယာေတြက ဖြတာ။ အေနာက္ မီဒီယာေတြ မ႐ိုးသားဘူး။ မေလးရွားမွာ က်ေနာ္တို႔ အသတ္ခံရတာ၊ မုဒိန္းအက်င့္ ခံရတာေတြက်ေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရွိ မိွန္ထားတယ္။
မိတၳီလာ ကိစၥဆို က်ေနာ္ၾကားတာက သိပ္ၿပီးေတာ့ ေသြးပူေနတဲ့ လူေတြက ဆိုင္တဆိုင္ကို မီး႐ိႈ႕မယ္ လုပ္တယ္၊ အဲဒီေတာ့ ရဲကထိန္းတယ္၊ ထိန္းလို႔မရေတာ့ ေနာက္ဆံုး ခြင့္ျပဳလိုက္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ တျခားဟာ မေလာင္ေစနဲ႔လို႔ဆိုၿပီး အဲဒါကို ရပ္ၾကည့္ ေနရတယ္။ အဲဒီဓာတ္ပံုေတြကို ရည္ညႊန္းၿပီးေတာ့ သတင္း တမ်ိဳးလုပ္လိုက္တယ္လို႔ ၾကားတယ္။ ဘယ္ဟာ အမွန္ဆိုတာေတာ့ မသိဘူး။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ အစိုးရက ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ လႊတ္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ ကိုေတာ့ က်ေနာ္ လက္မခံဘူး။
လူမ်ိဳးေရး အဓိက႐ုဏ္း ဆိုတာ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လုပ္ကြက္ဆိုတဲ့ အယူအဆ ရွိၾကတယ္။ အခါခပ္သိမ္း မမွန္ပါဘူး။ အခု ေလာေလာဆယ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အစိုးရက ဘယ္တုန္းကမွ မရဘူးတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ေထာက္ခံမႈ ရေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ရၿပီးသား ေထာက္ခံမႈကို ဆံုး႐ံႈးေအာင္ မလုပ္ဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ အစိုးရရဲ႕ ပေယာဂ မပါဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံ တခ်ိဳ႕က ျပႆနာဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး မျဖစ္ခင္က အစိုးရမပါနဲ႔၊ စစ္တပ္ မပါနဲ႔ဆိုတဲ့ အသံေတြနဲ႔ ဟန္႔တယ္၊ စစ္တပ္က မပါဘဲေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ စစ္တပ္ကို လံုၿခံဳေရး တာ၀န္ယူတာ ညံ့တယ္လို႔ ေ၀ဖန္တယ္။ အဲဒါက အစိုးရဆိုရင္ ဆဲရမယ္ ဆိုတဲ့ သမား႐ိုးက် အျမင္က လာတယ္။ ဒါက Radical လမ္းေၾကာင္းက လာတဲ့ဟာ။ အစိုးရ ပေယာဂ ပါတယ္ ဆိုတာ လက္မခံေပမယ့္ ဒီျပႆနာက ပေယာဂေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဆိုတာေတာ့ အေထာက္အထား မရွိလို႔ လက္လြတ္စပယ္ မေျပာခ်င္ဘူး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဗမာျပည္ရဲ႕ အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲကို မလိုလားတဲ့ အင္အားစုေတြရဲ႕ ပေရာဂ ပါႏိုင္တယ္၊ ေနာက္တခုက ႏုိင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္မႈ ပေယာဂ ပါႏုိင္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္မႈက ၂၁ ရာစု အေစာပိုင္းမွာ အဓိက ထားတာက ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံေတြ၊ အခုသူတို႔ ပစ္မွတ္ ေျပာင္းလာတယ္။ ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ လုပ္ဖို႔ သူတို႔ မတတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္တို႔လို ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံေတြ ဘက္ကို Target ေရြးလာတယ္။
ဖြ႔ံၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံေတြမွာမွ သူတို႔ပိုႀကိဳက္တာက အစိုးရနဲ႔ ျပည္သူအၾကားမွာ ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ေနတဲ့ Fail State ေတြ။ အဲဒီ Concept က စဥ္းစားရင္ ႏုိင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္မႈ ပေယာက ပါေကာင္း ပါႏိုင္တယ္။ ဒီျပႆနာက ေတာ္ေတာ္ ႐ႈပ္ေထြးတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ သိမ္ေမြ႕တယ္၊ လက္လြတ္စပယ္ လုပ္လို႔မရဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ သတိႀကီးႀကီး ထားရမယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဒီကိစၥကို ဘာသာေရး ျပႆနာအေနနဲ႔ တုန္႔ျပန္ လိုက္ရင္ တစ္ဘက္က အႀကိဳက္ျဖစ္သြားမယ္။ အမွန္က ဘာသာေရး ျပႆနာ မဟုတ္ဘူး၊ နယ္ေျမ ျပႆနာ၊ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး ျပႆနာ။

From : .... ဧရာ၀တီ